Vitrines in de bieb - Horen, Zien, zwijgen

De vitrine is weer gevuld: deze keer met een verzameling Horen, Zien en Zwijgen figuurtjes. Iedereen ken ze wel - de drie aapjes op een rij zijn wel het meest bekend. In deze vitrine staan nu allerlei verschillende uitvoeringen:

Losse figuurtjes, drie op een rijtje, kikkertjes - engeltjes - van alles staat er in.

boekjes, spotprenten uit de krant, vingerhoedjes, een verhaal van Suske en Wiske

groeten van Valentijntje

Zo is ze geworden, mijn Valentijntje. We vinden allebei, dat het zo goed is. Allemaal laagjes: papier, zijde, fluwelen meubelstaal en borduurwerk.
Het deksel van een schoenendoos is gebruikt voor de omlijsting. Daar ben ik heel tevreden over: hoe een ingeving een werkstuk iets extra's kan geven!

Detail van de achterkant (daar leven ook mensen - zie iemand ooit eens tegen me): oude bladzijde van het Atlasproject - beschilderd en beplakt met inpakpapier.

ding 24 - mediawijsheid

Tja, hoe mediawijs ben ik? Volgens de test ben ik gezakt!

Ik zou echt niet weten hoeveel kinderen op hun 10e een mobieltje krijgen en hoeveel mensen praten in het gezin over het computergebruik? Geen idee van....
Ik houd wél enthousiast mijn privéblog bij; ik heb een heel oud telefoontje, dus sms'en komt er niet van, hyves doe ik niet aan en mijn facebook zeurt ook al, dat ik niet vaak genoeg iets toevoeg.

Ik weet wel, dat computers en mobieltjes/twitten en twieten zó snel zó vreselijk opgenomen zijn in de dagelijkse bezigheden. We kunnen er never niet meer zonder! Het geeft ontzettend veel extra: overal informatie over kunnen krijgen/opzoeken, waar we ook zijn. Contact met elkaar houden, véél beter dan "vroeger". Is heel goed en erg leuk.

Staan we wel genoeg stil bij onze privacy? Mensen zetten de hele familie in vol ornaat en in allerlei situaties op Facebook. Er zijn de laatste tijd toch wel vaak berichten over hackers op sites, waarvan we juist hopen, dat ze veilig zijn.

In de dagelijkse praktijk in de bibliotheek kun je voor/met je klant veel voor hen betekenen. Je kunt niet alleen boeken leveren, maar extra informatie over een onderwerp, zoals allerlei sites met artikelen. Alleen, waar is dat extra pakketje tijd (en mensen) om dit met je klanten te doen? Ik heb eigenlijk geen tijd om met iemand voor het eerst een mailadres aan te maken.... En toch komen zulke dingen nog voor.

De Week van de Mediawijsheid is een prima moment om met meerdere stagiaires de tijd te nemen om voorlichting te geven over twitteren/hyves/facebook voor de iets oudere klant. Ook een Twitteraccount voor de bieb kan wel toevoegen: berichtjes over de start van de boekenverkoop, Boekenweekattentie, Voorleesdagen - overal kan Twitter voor ingezet worden.

"Ik ben bijna jarig"

Daar zat ze dan, even een beetje qualitytime - meiden onder elkaar.

 "Ik ben bijna jarig en ik wordt al VIER!' Ja, dat had ik ook al gezien op de kalender - eind deze maand wordt ActionGirl al vier jaar en is ze officieel volwassen.

"En wat wil je dan?" vroeg ik.

"Een meidenparty", zei ze.

"Oh? Hoe wil je dat hebben?"

"Ik wil een muizenfeestje met alleen meisjespoezen en dan filmpje kijken, spelletjes doen enzo. Er mogen geen jongens komen!"

"Wie wil je laten komen? 

Weet je dat al?"

Ja, dat had ze ook al op een rijtje: Bontje van Moma, Lotte van beppe Jantjse, Moo en Doo van tante S. en Woezel ook, van collega. En vooruit, tante Tutie dan ook maar. Oom Kobus mag NIET erbij zijn.

"En dan vang ik eerst nog een stelletje muizen bij de buren en die laten we los, dan kunnen we die vangen".

Van dit laatste voorstel viel ik wel even stil...

"Daar hebben we het dan nog wel over", zei ik - overleg is alles met pubers, heb ik geleerd.

Spaar je geboortekaartjes?

Het verkoudheidsvirus gaat langzamerhand over op iemand anders. Het opruimvirus lijkt maar niet te willen verdwijnen. Deze week viel mijn blik op een oud kistje in mijn werkkamer. "Wat heb ik daar toch allemaal ingedaan - even mee naar beneden nemen", dacht ik. Lekker op de bank, rommelen door de inhoud. 30 jaar brieven van familie, trouw- en geboortekaartjes, overlijdensberichten en nog allerlei andere lieve briefjes en verjaardagkaarten.

Leuk, hoor: stapeltjes maken. Eerst de trouwkaart, daarna de ene na de andere baby. Ik kwam het geboortekaartje tegen van een meisje, wat nu de schoondochter van collega is. Ja, dan heb je toch wel wortels in een stadje gekregen!

Spaart er nog iemand geboortekaartjes tegenwoordig? Zoiets gooi je toch niet zomaar bij de oude kranten? Wie wil ze hebben?

Ik stuur ze graag naar iemand op.

Molly Makes nr. 11

Tja, ik kón het niet laten.. Als je zo'n leuke voorpagina ziet, dan ga je toch voor de bijl? De patronen voor het muizengezin staan er in, compleet met jurkje en vestje voor mama.  Zal ik?

Andere werkstukken zijn: een beginnersquilt gemaakt van vierkantjes - waarbij aangegeven is, dat het heel leuk is om stofjes uit de familie te gebruiken. Een lekkere, grote sjaal - gebreid in twee recht, twee averecht patroontje. Grappige onderzetters van Rebecca, ook al zo leuk....

En ook: een artikel over onze eigen Eline Pellinkhof. Ken je haar beide boeken? ze zijn zó leuk. Haar stijl past precies bij een blad als Molly: vrolijk, modern, niet zo heel moeilijk, veel gelegenheid voor eigen fantasie.

Molly heeft ook een blog en als je toch een beetje wil surfen kijk dan ook op The Making Spot, waar ik he-le-maal val voor het gebreide babypakje:

Heel verbaasd..

Tot mijn grote verbazing heb ik eindelijk toegang tot mijn oude blog... Ik had al een paar keer gevraagd hoe ik moest inloggen, want mijn codes werkten niet. Vandaag kreeg ik een antwoord van de Helpdesk en jaaaa - ik kan inloggen!!

Maar, ik wil niet terug naar Weblog - ik wil het hele blog overhevelen naar dit nieuwe blog. Ik weet alleen niet hoe je dat doet. Dat kost weer een heleboel tijd om het uit te zoeken...