Alle hens aan dek!

Nog maar een maand geleden was de quiltgroep bij elkaar om te overleggen wat te doen met
de quilterfenis van één van onze leden. Hier kun je daar over lezen. Die dag besloten we, hoe de blokken aan elkaar gezet gingen worden en dat hij daarna doorgepit zou worden.

Nu zijn we weer bij elkaar en kijk toch eens.... hij is al af! We zijn er even stil van, hij is prachtig.
Er is zoveel te zien, en nu is het een echte quilt. Perfect in elkaar gezet, turbo snel gequilt, hij gaat naar de familie. Kinderen en kleinkinderen kunnen er nu van genieten en ook het werk van Beppe waarderen.

Onze turboquiltster heeft uit Canada, waar de helft van haar kinderen naar toe vertrokken zijn, een
constante aanvoer van mooie quiltstoffen. `Daar weet oma wel wat moois van te maken` is de gedachte. En elke keer maakt ze er weer een mooi geheel van. Nu nog even doorpitten.....

Daarna gingen we echt aan het werk .. een zeshoekje, zoals mijn kleine tasje. Om de dames niet
meteen in de zweetdruppels te jagen, had ik een grotere maat uitgezocht. Er is namelijk ook nog een patroon voor een tas met hengsels.

Als een echte schooljuf had ik alles voorbereid,

zodat we allemaal met een zeshoekje op de knie 

aan het werk gingen.

Meteen merk je het verschil in materialen.

Een quiltstofje kan toch snel rafelen,

een ruitjesstofje is misschien toch beter geschikt voor een gordijntje,

misschien eens een Balistof gebruiken...

Eind oordeel  

grote zeshoek is fijn om mee te oefenen,

maar een tas met hengsels is niet

meteen iets om te gaan maken.

Toch liever dat kleine tasje, 

En ik kreeg ook nog een mooi doosje overgereikt

mmm, yum, yum,

wat zal ik daar eens mee doen..

Een Affo!!

Het is een echt Herfsttasje geworden,

even samen met de pompoen op de foto!

Hier ben ik ook tevreden over:

de verwerking van het stofje, zo naast de rits. 

En dit bijtjes aan de binnenkant van de puntjes?

Daar kan ik dan erg blij van worden:

je zoekt tussen al je lapjes en dan wordt het écht zo lief,

als je hoopte.

Nu de binnenkant nog even:

een printje op een lichte achtergrond, dan zie je goed, wat er in zit. 

Nog een paar foto's van het work-in-progress:

Vooral bij de eindstukjes moet je zorgvuldig werken.

Heel tevreden over het resultaat,

misschien komt er nog wel een eentje.

(hoe zou het er uitzien in Kaffe Fassett printjes bijvoorbeeld?)

Wat maakt je blij?

Wat maakt me blij?

Dit weekeinde viel mijn blijk op dit postertje uit de Happinezz.

Het hangt in mijn kamer, maar nu viel het weer op.

Ik word blij van het inwerken van de nieuwe Dan Brown

 Er was een actie met een bekende Friese boekhandel, waarbij het boek tegelijk in de
boekhandel én in de bibliotheken verkrijgbaar was - de datum was 3 oktober.
Gelukkig werkte ik die ochtend, de boeken waren door de expeditiemeneer gebracht
en 's middag lag de stapel voor onze klanten klaar.

Voor de zekerheid ook andere titels erbij...

Meteen om twee uur was konden we de eerste klant blij maken!

En dan afgelopen zaterdag:

27 dozen met gehaakte dekens, afkomstig uit Sneek, Wommels, Workum en Bolsward werden opgehaald. Er is weer ruimte in onze opslaghoek.

En ... de volgende uitleendag werden er al weer 4 dozen binnen gebracht uit Wommels.

Die vrouwen verdienen echt een medaille - wat wordt er hard gewerkt!

Zoveel enthousiasme en energie voor dit project.

En mijn eigen plezier?

Het was vandaag weer een stormdag,

heel vervelend, want het was Bolletongersdei 

in Bolsward.

De eerste donderdag in oktober is altijd jaarmarkt, vroeger met een kalverkeuring.

Maar dat is door de strenge regels na de BSE-crisis al jaren niet meer gedaan.

Nu is het vooral een grote markt, die door de hele stad opgesteld staat.

's Avonds is er ook ringrijden om de Gouden Sweep.

Alles is afgelost vanwege de storm en het was maar goed ook.

Wat een rotweer was het vanochtend, pas in de middag klaarde het wat op.

Ik heb me teruggetrokken in mijn kamer en 

daar, met een muziekje erbij (I love Paris in the Springtime - Ella Fitzgerald)

gewerkt aan het zeshoekjestasje.

Netje aan elkaar zetten met de boerenhemdensteek. Dan zit het stevig. 

Herfst

Het is herfst in de tuin, de bladeren van de krentenboom

zijn in één week tijd bijna allemaal van de boom.

De planten doen nog wel hun best en

met het zonnetje van de afgelopen dagen

lukt dat ook prima.

Ik kreeg zin om weer eens jam te maken,

ik heb een recept voor paren/walnotenjam,

wat elke keer weer heerlijk is.

Vanochtend maakte ik zes potten,

dat wordt smullen!

Hier vind je het recept voor deze heerlijke herfstjam. 

Sinds dit vorige blogje in 2011 gebruik ik altijd geleisuiker.

Vanmiddag hadden we de eerste bijeenkomst van de quiltgroep.

Een beetje moeilijk,want in het begin van de zomer verloren we

één van onze leden. We zijn al heel lang bij elkaar en dit verlies

is hard aangekomen: last van ischias bleek kanker te zijn.

Het was in een paar maanden achter de rug.

Vandaag bogen we ons over de voorraad stoffen en boeken,

die haar zoon bij één van ons gebracht had:

De Quiltgroep moest er maar over beslissen, had moeder tegen hem gezegd.

Het is heel moeilijk om zo naar de stofjesvoorraad van je medequiltster

te kijken en dan proberen alles zo goed mogelijk te verdelen.

Ik heb al vaker verhalen gehoord over handwerksters/quilters, die 

een voorraad materialen en boeken nalaten.

Wie moet daar een besluit over nemen?

Hoe schift je materialen en boeken?

Doe je het naar de Kringloop of maak je een ander blij?

Laat je dit over aan je familie/kinderen of vraag je een collega handwerkster

om zich er over te buigen? (eventueel met een familielid erbij?)

Dit kwam natuurlijk vanmiddag ook ter sprake,

ons oudste lid is ook ver in de 80.

Het is wel goed om dingen, die je niet meer gebruikt,

zelf al een goede plek te geven.Je kunt in elk geval zelf wel een opruimactie

uitvoeren. Wij hebben bijvoorbeeld de boekenmarkt in de Martinikerk,

dat geld wordt gebruikt voor goede doelen.

Ook het laatste werkstuk, waar we allemaal de voortgang van hebben gezien,

kwam te voorschijn.

Bij een andere groep werden patroontjes opgegeven, waar je een rand van moest maken.

Onze medequiltster genoot ervan, de maat aan te passen, te spiegelen, haar eigen 

draai er aan te geven.

De zoon had gezegd, dat wij de losse blokken maar moesten verdelen.

Maar hier is de groep het niet mee eens:dit moet een mooie quilt voor de familie

worden. 

Er is een beslissing genomen over de tussen stroken en de kleur voor voor de rand.

 Eerst maar in elkaar zetten, dan komt daarna het quiltwerk. Daar is ook al een vrijwilliger voor.

Fijn, om het zo met elkaar in te vullen, 

het is een goede manier om de lege plek in onze groep te verwerken.

Dit liet ik vanmiddag zien:

alle sterretjes en bloemen voor het tasje liggen klaar om aan elkaar

gezet te worden. 

De lange rij in het midden vormen straks de bodem van het tasje,

de vier sterretjes onder- en bovenaan zijn dan de bovenrand van het tasje.

Dat kun je zien bij mijn eigen voorbeeldtasje.

Er liggen nog een pompoen en een voorraadjes appels,
daar ga ik in het weekeinde iets lekker van maken:
pompoensoep?
appelcrumble?

mmmm.....