De kou uit de lucht?

"Even op de Afsluitdijk kijken",

want met dit winterse weer kun je daar zo lekker ver kijken....

Bij het dorpje Zurich zagen we een grote vlucht ganzen 

aan komen en landen. Ze gingen fourageren,

waarschijnlijk al een flink stuk vliegen in de vleugels.

Het was een schitterend gezicht, meestal zie je ze in 

v-formatie overvliegen, maar zo in een groep had ik het nog niet eerder gezien.

(dat die grote hoeveelheid ganzen hier langzamerhand een plaag aan het worden is,

is aan anderen om over te beslissen).

Daarna verder, echt naar de sluzien

Hier komen de jachten en zeilschepen 's zomers binnen, vanaf Harlingen

vaar je hier de sluizen in om het IJsselmeer in te gaan. 

aan de andere kant van de snelweg over de Afsluitdijk

wordt hard gewerkt aan het Informatiecentrum De Nieuwe Afsluitdijk

Vanwege de koude periode is het buitenterrein nog voornamelijk

zand en bouwmaterialen,

de de grote steiger ligt er al.

Ook hier, in het ondiepe deel achter de dijk, heel veel vogels.

Het was er zonnig en er was genoeg open water.

Op de achtergrond de scheepshal van jachtbouwer De Vries,

waar schitterende jachten gebouwd worden. 

Winterdag

Met deze extreem koude wind is het belangrijk goed aangekleed te zijn.

Ik ben van mijn vingerloze mofjes overgestapt op de echte,

heerlijk warme wanten. En ook een muts is nu standaard uitrusting: 

op de fiets gebruik ik mijn (zelfgebreide) Noromuts.

Lekker diep over de oren getrokken...

Gaan we met de auto, kies ik voor de geborduurde

muts met oorflappen, die ik op de Weefmarkt in Hoorn gekocht heb. 

Zelfs ActionMan heeft zijn capuchon-met-bontrandje

(waarvan hij eerder beweerde nog niet dóód in gezien te willen worden)

aan de jas geknoopt. 

Je wilt er toch wel even uit voor een frisse neus, niet waar?

Morgen gaan we de ijsdikte controleren,

want de vaart vlakbij huis is binnen een paar dagen dichtgevroren.

Ik besteed extra tijd aan mijn breiwerkje,

de sjaal is af als het garen op is.

Het is een super eenvoudig patroon, je kunt het gratis downloaden op Ravelry.

Het vreemde is, dat ik van de ene kleur 4 gram meer gebruikt heb

als van de andere. (uitgaande van 50 gr. )

Hindert niet, het houdt op als er geen garen meer is.

Nog éven doorzetten, dan kan ik hem zaterdag nog om,

als ik moet werken. 

Opruimwerk gaat ook door:

ik ben al jaren geabonneerd op het tijdschrift Flow,

ik heb vakantieboeken, mindfulness uitgaves en heel veel losse

schriftjes. Vanochtend heb ik een hele stapel uitgezocht,

die kunnen naar iemand anders. Misschien wel de Kringloop.

Ik heb ze gelezen, en nu staan ze ruimte in te nemen.

Deze stapel gaat weg, het is een doos vol.

Daarna zag ik de bakken met "mooie" stofjes..

Ik dacht: hoeveel heb ik daar van nodig?

en wanneer ga ik er weer mee aan de gang?

het resultaat:

een prullenmand vol organza en tule

een tasje vól beeldige kantjes, bandjes en linten,

wegens te veel aan de kant gelegd.

Dat gaat niet zo in de container,

misschien is er nog iemand, 

die er blij van wordt.

 Bij de oude dame in de flat is weer een nieuwe aap geboren.

Schoonzusje had een kleinere maat voorgesteld,

maar dat is niet niks...

dun garen en dunnere pennen!

Mijn moeder geeft niet snel op, het was wel priegelwerk,

maar is het niet een schatje?

Dan ook nog een foto van de quilt, waar de familie Aap op zit.

Gemaakt door hetzelfde schoonzusje.

Ze hebben het fijn met elkaar...

groetjes uit de flat

en pas op, als je op het ijs gaat!!

Gladheid

Dinsdagmorgen:

eerst gaat de Verkenner naar buiten...

in de tuin wel glad, maar het pad is begaanbaar.

Het is overal glad, vooral op de houten bruggetjes in de omgeving,

maar gelukkig werd het gisteren in de loop van de ochtend al beter.

'

De radio blijft aan, zo horen we over scholen, die dicht zijn,

schaatsen op straat in Groningen en Leeuwarden,

auto's, die van de weg glijden.

Gelukkig zijn onze bellenbloemen een dag tevoren naar binnen gehaald.

Het zou zonde zijn, dat ze bevriezen, ze zitten vol knoppen.

De ramen van de dakkapel zitten vol ijzel!

Zelfs het kattenluikje was dichtgevroren door de ijzelregen.

Arwen kwam me halen om het te melden -

ze gaat meestal 

's morgens tegen 5 uur naar buiten.

Nu stond ze naast me te roepen, een speciaal "noodgeval" geluidje.

Mee naar beneden, naar de bijkeuken,

want ik had al een idee, waarover het ging ;-))

Een flinke klap tegen het luikje en

daar ging ze.

Een kwartier later kwam ze verslag uitbrengen:

(niet zo heel blij mee, het was nog steeds heel vroeg).

Ze besloot voor deze keer de bak in de gang te gebruiken,

wel een beetje tegen de principes,

maar: noodgeval, hé?

Gelukkig wil ze na het ontbijt nog wel als Verkenner naar buiten...

Omdat ik pas 's middags aan het werk ging,

is het tweede mofje ook af.

Ander materiaal geeft meteen andere maat en uitstraling.