Exposeren in de kerk van Hichtum

 

Er gebeurde van alles afgelopen weken.

Ik had me (net even te laat) opgegeven

voor een nieuw initiatief in de stad

-in het laatste weekeinde van juli

 komt er een Kunstroute in de stad.

Toen werd ik door de organisatie

voorgesteld aan de mensen

van het kerkje in Hichtum,

een dorp nét buiten Bolsward.

Zij doen dit jaar voor het eerst mee

aan de Friese versie van Kerkepad

en zochten iemand, die bij hen wil exposeren. 

Lijkt me leuk om te doen,

het is een heel mooi kerkje,

als proef en

dan volgende jaar proberen mee te doen

met de route in de stad. 

Vorige week eerst kennis maken en overleggen:

hoe ziet de kerk er van binnen uit

en vinden zij het wel interessant, dus ook voorbeelden mee.

Het klikte en nu ga ik a.s. vrijdag inrichten.

Wel even goed nadenken, het is al een tijd geleden

dat ik betrokken was bij een tentoonstelling.

Er komen lange planken over de banken

te liggen, daar kan van alles op. 

Wat heb ik en heb ik genoeg?

Los neerleggen

lijkt me niet verstandig, dus vastspelden?

Hoeveel mensen komen er? 

Spannend!

Vanaf volgende week elke zaterdagmiddag

van 13.30 -17.00 uur en het duurt tot 

midden september. 

Affo's!

 

Ik schreef al eerder over deze borduurwerkjes

van mijn moeder. Zó schattig! 

Eigenlijk een kalender, met elke maand

een ader kokeshni poppetje. 

Dit poppetje voor december was niet af.

Ik vond het zonde om te laten liggen

en borduurde de hartjesrand en

de tekst er boven.

Vrij groffe ondergrond, het borduurt

erg fijn. Intussen heb ik meer van

de ondergrond gevonden, dus nu

komt de vraag: borduur ik verder?

Ga ik over nadenken.

De sokken zijn ook af, mooie kleurencombinatie

en heerlijk voor in huis of in bed. 

Ik heb ze, jaren geleden, 

 in turquoise en grijs gebreid.

Heerlijk warm in de winter

maar de hakken zijn erg versleten, nog meer

stoppen gaat niet lukken. 

Die leg ik dan nu maar aan de kant.

Bij het afwerken zag ik ook, hoe mooi 

de binnenkant eigenlijk is als je met

meer kleuren breit. 

En ook, dat het verschil maakt of je 

de ene kleur altijd over de linker- of soms

over de rechter wijsvinger houdt. 

Grappig om te zien. 

Zal ik nog wat meer borduren? 

Borduren op verschillende manieren

 

Intussen ben ik begonnen dit borduurwerkje

van mijn moeder af te maken. 

Aan de linkerkant én bovenlangs 

komt nog een hele rij hartjes,

en ook nog een rand in Japanse lettertekens.

waarschijnlijk staat daar "december".

Ik zie nu ook, dat het oorspronkelijk op 

een ondergrond met witte stipjes

is geborduurd, geeft wel een 

winterse uitstraling. 

Mijn eigen borduurwerk vordert ook.

Ik heb het er nog niet over gehad, 

het moet altijd eerst goed op gang zijn.

In elk geval: een nieuwe rol uit een heel

oud lap, ooit nog gekocht bij

Jan Sikkes in Sneek. Je kon daar soms

heel bijzondere lappen vinden. Dit was waar

schijnlijk ooit het begin van het drukproces 

voor dit patroon: het begon in grijs/zwart

en langzaam kwamen de verschillende kleuren

in het patroon. 

Je ziet het op deze foto: het eerst diertje 

nog in zwart/wit/grijs.

Een paar van de dieren heb ik uitgeknipt 

en op een gekleurde viltondergrond gezet.

Pas toen ik de tekst van het liedje

over beestjes van Peter Koelewijn

vond, begon het voor mij

echt te leven. 

(helaas blijft dat liedje vré-se-lijk 

in je hoofd hangen..)

Het was weer even zoeken, hoe de letters

op de ondergrond geborduurd moesten 

worden. 

Ik doe het nu met een wit potlood,

maar ook met een stiftje van Legami, 

(de blauwe stiftjes uit de quilttijd zijn niet meer bruikbaar.)

Ze zijn uitwisbaar door het gummetje

op de achterkant te gebruiken. Door wrijving

ontstaat warmte en zo verdwijnt de kleur. 

Ik werd door onze breiwinkel naar de boekhandel

verwezen. 

En inderdaad hebben die een hele collectie

kleurtjes. Tot nu toe borduur ik over het kleurtje

heen en hoef ik niet te gummen.

Het zal op stof ook wel moeilijker gaan..

Als de tekst klaar is, kan ik verder met de bewerking

van de ondergrond. 

Lekker rommelen in het atelier

Het Pinksterweekeinde was geweldig:

De Step11stedentocht opzondag

én de Fiets11stedentocht op Pinkstermaandag

zijn allebei heel goed verlopen.

Er was voor beide tochten een hitteprotocol, 

veel drinken en zonnebrandcrème beschikbaar

maar door het heerlijke weer

was het vooral één groot feest.

Nu is alles weer normaal in de stad

en hebben we eind juni het

volgende grote festijn:

Heamiel!

Met dit warme weer zoek ik zoveel

mogelijk binnen verkoeling. 

Lekker rommelen in mijn werkkamer.

Ik heb het handwerken van mijn moeder

meegekregen. Ze breide veel, maakte quilts 

en ze

borduurde ook graag. 

Dit zijn haar laatste werkstukken

Ik denk, dat ze het boek heeft

gekocht toen we samen naar 

de handwerkbeurs in Zwolle waren. 

Voor elke maand een ander Kokeshi.

De Kerst kokeshi is niet af,

ik denk, dat ik die ga afmaken.

Echt een werkje voor warme zomeravonden.

Het collegeboekje is af,

helaas zit er nog steeds heel veel

in de doos met restjes. 

Ondergrond is uit het prentenboek

Het grote boek van vergeten prinsessen,

een kapotgelezen exemplaar uit de bieb,

met ge-wel-di-ge illustraties

van Rebecca Dautremer.

Om het verlegen diertje op deze pagina

heb ik gewerkt met onderdelen van een

pagina uit Happinez. 

De tekst is uit een liedje van Roger Whittaker

For you are beautiful.

Verder heb ik wol opgezocht voor een 

klein sjaaltje, ligt er weer een nieuwe rol

klaar om bewerkt te worden

en zijn die warme sokken ook nóg niet af.

Sven poseert op zijn nieuwe uitkijkplekje:

perfect om te zien of zijn buurmeisje

Zora ook buiten is en om de kraaien

op het dak te observeren. 

Een blije kat en mooie boeken

 

Sven heeft het geweldig naar zijn zin:

hij kan klimmen als de beste,

rent bijna net zo hard als Femke Bol

en gebruikt alle tuinen in de omgeving

om insecten te besluipen.

Gelukkig kan hij ook goed dutjes doen...

De natuur is uitbundig en het is de tijd

van de 11stedentochten.

Op Hemelvaartsdag komen de wandelaars 

altijd door de stad,

daarna hadden we op zaterdag de roeiers.

Beide dagen waren regenachtig en koud met harde wind.

Dan is het echt afzien.

Daarna de Oldtimerralley en komende weekeinde

het hoogtepunt voor Bolsward:

de Fiets11stedentocht! 

De vlag komt op steeds meer plekken 

te voorschijn, echt feestelijk.

In de stad werd de route gemarkeerd,

overal staan de dranghekken al klaar.

Vanaf morgen wordt de enorme finishtent

opgebouwd en dan kan het maandagmorgen vroeg

 beginnen.

Alleen, eerst komt ook nog de Step11stedentocht.

Zij starten zondagnacht om 12 uur. 

Ik heb al heel wat steppers oefentochtjes zien maken. 

Ik las weer een paar heerlijke feelgood

romans (en een gezellig prentenboek).

Moord onder de Kersenbloesem - Dora Maas:

het tweede boek in korte tijd over een vrouw,

die niet gezien wordt. Hannie raakt in een depressie.

Ze wordt door haar dochter uitgenodigd om naar Japan

te komen. Dochter werkt daar bij de ambassade.

Ik volgde met steigende verbazing de avonturen 

van Hannie, vermakelijk verhaal. 

Een ontmoeting op het eiland - Rebecca Alexander 

Derde deel in de Cornwall-serie. 

Eleonor gaat na het overlijden van haar moeder

naar de Scilly eilanden om daar een muziekfestival 

te organiseren. Ze weet, dat ze banden heeft 

met die eilanden, maar ontdekt ook 

de geschiedenis van een vrouwelijke huisarts.

Mooi verhaal, net als de beide andere delen. 

De Wijngaard aan Zee - Jet Nijland

Deze schrijfster kende ik nog niet, maar dit verhaal

boeide me erg. Het is het eerste deel van de serie

Vrouwen van de Medoc.

Bij Libris ontdekte ik ook andere boeken van Jet, 

die wil ik nu ook graag lezen. 

Het boek, wat echter veel indruk maakte

is het boek Vleugelslag - Josephine Rombouts.

Ik ken haar als schrijfster over haar periode

op Cliffrock Castle maar dit boek behandelt

haar familiegeschiedenis. 

Haar oma, die met een "kindertrein" uit Oostenrijk 

naar Nederland is gekomen, en nooit over haar familie

praatte. Haar vader die 

met zijn moeder en zusje in een Jappenkamp

zat en op het nippertje van de dood gered is.

Deze traumatische gebeurtenissen hebben

in de familie voor bepaalde patronen gezorgd:

niet doorvragen, wegkijken en geen ruzie maken.

In dit boek beschrijft ze haar zoektocht naar antwoorden

en het doorbreken van deze patronen. 

Indrukwekkend!

nieuw project(je) en ook een Affo

 

Ik heb een grote doos vól restjes papier.

Zo zonde om gewoon weg te gooien...

Er kwam een keurig boekje in 

de brievenbus met het programma voor

Koningsdag en Herdenking/Bevrijding.

Mooi stevig papier, heel geschikt

voor een klein project:

boekje gebruiken als ondergrond 

voor collage met al die restanten.

Als een soort "morningpages" van Julia Cameron aan werken,

tussen een kwartier en een half uur,

niet langer. Ik mag wél later nog wat 

details toevoegen, maar de pagina moet vol zijn

binnen het tijdsbestek. 

Leuk werk, daar word ik blij van.

En meteen, van andere restjes

in een ander boekje bezig,

je komt in een soort flow, vind ik. 

Vorige week was ik in een brocantewinkel

in Harlingen, op zoek naar vingerdoekjes

en winkelboeken.

Vingerdoekjes, omdat ik daarop 

met slow stitch bezig wil en 

winkelboeken, liefst vol geschreven,

omdat ze mooi papier hebben en lekker

groot zijn. 

De mevrouw had alleen een leeg boek,

maar daar kan ik wel mee vooruit. 

Dit is mijn eerste pagina.

Viel nog niet echt mee die grote pagina.

Gelukkig had ik deze dame en ben ik maar

gewoon bezig gegaan. 

Later bedacht ik, dat je de pagina's ook 

kunt inknippen, zodat het kleiner 

en overzichtelijker wordt.

O ja, die Affo:

Bredere lussen om het koord

door te halen en belletjes 

aan de uiteinden.

Ook de bodem is bewerkt, natuurlijk. 

Sven zit bij de Padvinderij

 

Sven mag nu al 14 dagen naar buiten,

best spannend, want hij is een echte stuiterbal.

Gelukkig was het goed te overzien,

hij ging niet bij de schuttingen op 

en het gat naar het achterpad was met

een flinke tegel afgesloten. 

Ik heb hem meteen opgegeven bij onze

plaatselijke Scoutinggroep en hij kreeg via Zoom

allerlei opdrachtjes: boompje klimmen,

plas/poephoekje maken, insecten

determineren.. precies wat ik nog van de

padvinderij van vroeger weet. 

De buurkatten verzamelen op de schutting

om naar hem te kijken, ze denken er over na

of ze bij de groep willen komen...

Intussen waren de gymoefeningen verder 

opgevoerd en nu klimt hij omhoog in de boom

en is er een uitkijkpost ingericht op het

fietsenschuurtje van Buurvrouw. 

Gelukkig is de vijver nog heel spannend,

vlotten bouwen en zwemtochtjes

zijn voor de oudere Welpen, hoorde ik. 

(en altijd onder begeleiding).

Het is nu ook heel fijn, dat er geen

vissen meer zijn. Die zijn door een reiger

opgegeten, denken we. Julia

lag graag naar de vissentv te kijken,

tussen de plantjes en dan komen ze wel voorbij...

Met hem ben ik bang voor andere taferelen.

De tegel is weggehaald en hij is, met Welpeninstructies

onderweg in de andere tuinen: dekking zoeken

als het gevaarlijk is, altijd onthouden

waar je vandaan komt, goed uitkijken,

en niet té lang wegblijven.