Naar de bollen... Tulpenroute

Elk jaar wordt in Flevoland het Tulpenfestival georganiseerd, compleet met een route van 100 km. om al die bloeiende bollen te bekijken.

Wij besloten afgelopen weekeinde te gaan kijken,

alleen...

prachtige vergezichten,

schitterende wolkenluchten

en

wel bollen - velden vol -

maar nog geen kleur...

nog net tegen de bloei aan...

een geval van: iets te vroeg gekomen..

Wel gezien: 

erg veel windmolens!

hier en daar toch wel een veld met kleur, prachtig!!

bloeiende bomen, zoals deze prunus en 

heel veel grote magnoliabomen,

prachtig in bloei.

om het toch gezellig af te sluiten, even lunchen bij 

de Orchideeënhoeve.

Ben je daar wel eens geweest? Een aanrader!

Prachtige tuinen, waaronder een vlinder/vogeltuin

heerlijk rondwandelen door de tropische aanleg.

Deze week maakt ik ook mijn laatste setje polsmofjes af

Intussen is het een hele collectie geworden en 

deze, met ingebreide kraaltjes is, na alle Letse technieken, een mooie

afsluiter geworden.

Het was ook weer tijd voor de maandelijkse bijeenkomst 

van de Haak maar Aan groep.

Er werden twee dekens ingeleverd.

De bovenste deken is gemaakt van een collectie

losse squares, met een heleboel vierkantjes

met glittergaren.

De tweede deken is ook zo gemaakt,

er is één mevrouw (ik weet nog steeds haar naam niet)

die elke bijeenkomst binnenwipt en weer een tas met

honderden vierkantjes afgeeft.

De groep had een deel van de vierkantjes bij elkaar gezocht

en één van de dames heeft haar creativiteit er op los gelaten.

Ik vind het een topper!

De bijeenkomsten zijn nu op een laag pitje gezet.

Na de zomer gaan we enthousiast verder,

de dames weten wel, dat ze elkaar in de bieb kunnen treffen.

Er zijn nog drie tassen met vierkantjes meegenomen,

dus ik hoop in september verrast te worden...

Voorjaar met een mooi boek

Het tuinhuis is al helemaal in de tuin opgenomen: bestrating aangepast, regenton aangesloten (compleet met overloop naar de vijver), de tuin bijgewerkt... en we hebben het al ingewijd met koffie in de zon. Heerlijk, nu is het toch echt voorjaar geworden. De krentenboom rechts is gisteren begonnen de bloemetjes uit te zetten. Echt een feestje om in de gaten te houden.

De andere boom, waar ik elk jaar naar uitkijk, was vorige week op 4 april op haar mooist

Een week eerder als vorig jaar. 

De futen hebben het eerste nest jongen al groot. 

In de tuin scharrelen de koolmeesjes overal plukjes haar van Arwen bij elkaar. 

"Super voor het nest!"

Ik brei, borduur en lees

En het is weer een heerlijke:

Onder de Hemel van Cornwall, geschreven door Liz Fenwick. 

Demi is onderweg naar Cornwall om een tijdje bij haar grootvader te zijn. Ze is namelijk niet aangenomen voor haar droombaan, ze heeft gebroken met haar vriend en heeft nu geen onderdak meer. De enigste, waar ze nu nog terecht kan is haar grootvader. 

Victoria is plotseling weduwe geworden en denkt nu eindelijk de echte eigenaar te worden van het landgoed waar ze woont. Haar huwelijk met Charles stelde niets meer voor en nu erft ze het huis waar ze zo dol op is. Met de miljoenen erfenis kan ze de tuin helemaal terug brengen in de staat, die hij vroeger had. Gelukkig heeft ze een geweldige tuinman, die haar daar bij kan helpen.

En natuurlijk haar toyboy vriendje.... het leven lacht haar toe.

Helaas loopt het allemaal heel anders: Charles heeft het huis aan Demi nagelaten, 

Victoria krijgt wel de tuin, maar veel minder geld dan ze had gedacht.

Beide vrouwen moeten samenwerken om de toekomst voor het landgoed zeker te stellen.

Niet eenvoudig, natuurlijk: 

Victoria kon geen kinderen krijgen en wordt plotseling geconfronteerd met deze dochter van haar man...

Liz Fenwick heeft meerdere romans op haar naam staan,

ik heb er al eerder over geschreven, dat kun je hier terug vinden.

Liz is Amerikaanse, woonde jarenlang in Engeland. Na een periode, waarin haar  tijd verdeelde tussen Dubai en Cornwall, is ze sinds kort echt in Cornwall gaan wonen.

Dat ze erg van van deel van Engeland houdt, is goed te merken in haar verhalen. 

Lezen op recept - boekentip

In het nieuwste nummer van Flow (nummer 2 van 2016) staat een artikel met de titel "Lezen op recept". Het gaat over het belang van lezen om zo dingen te verwerken.  Voor elke "kwaal" is er een boek, wat je helpt die ervaring te verwerken of in een ander perspectief te zien. Hier kun je een deel van het artikel lezen - het zijn "lavende leeservaringen", zoals de boekendokters Ella Berthoud en Susan Elderking je willen aanbieden in hun (Engelse) naslagwerk "The Novel Cure". In het artikel lezen we, dat er gewerkt wordt aan een Nederlandse versie: "de Boekenapotheek".

Volgens het artikel werkt lezen stressverlagend, meer nog dan wandelen of naar muziek luisteren. Wie regelmatig leest, kan zich beter inleven in de gevoelens van een ander. Quote: "Soms heeft het ritme van de taal een rustgevend of juist oppepend effect. En soms is het de houding van een personage die je inspireert of juist helemaal niet (wat maakt die er een zootje van!)". Soms zoek je een boek om te kunnen huilen, of juist eentje om vreselijk te kunnen lachen..

De dag nadat ik het artikel las, vond ik "toevallig" het boek van 

Nina George - De Boekenapotheek aan de Seine.

Het is het verhaal van Jean Perdu, een vijftigjarige man. Hij woont 

in Parijs, waar hij op een schip een boekwinkel heeft. Hij staat erom

bekend, dat hij voor elke klant, na een kort praatje, 

een geschikt boek heeft als medicijn voor

de kwaal waaraan deze man of vrouw lijdt.

Alleen, zijn eigen leven staat al 21 jaar stil: toen verliet zijn grote liefde

hem, terwijl hij lag te slapen. Hij kreeg nog een brief van haar, maar die heeft

hij nooit gelezen. 

Als op een dag een nieuwe bewoonster in het huis komt

wonen, wordt de brief gevonden en staat zijn leven

ineens op z'n kop.

Hij gooit de trossen van het schip los en vertrekt hals over kop

richting de Provence, waar zijn herinneringen liggen.

Hij wordt vergezeld door een verstekeling: een jonge schrijver, die op zoek is naar inspiratie voor

een nieuw boek. Hij heeft een writersblock sinds hij een bestseller schreef.

Samen zakken ze de rivieren af, bij elke aanlegplaats

maken ze kennis met nieuwe mensen en leert Jean

zijn herinneringen en gebroken hart te verwerken.

Omdat ze geen geld meegenomen hebben, regelen ze zo veel mogelijk

door te betalen met boeken en leesadviezen.

Het is een poëtisch verhaal,

doordrenkt met de geur van heerlijk eten,

de buitenlucht, de sfeer van Frankrijk eigenlijk, 

maar ook hoe je omgaat met een rouwproces -

het kost tijd, soms heel lang, soms korter, maar altijd in je eigen tempo.

Uiteindelijk weet hij, hoe het Manon vergaan is, nadat ze bij hem weggegaan is

en kan hij beginnen aan een nieuwe liefde.

Mooi taalgebruik met zinnen om op te schrijven in een aantekenboekje

en de sfeer van een heerlijke warme zomer met nieuwe vrienden,

die precies bij je passen.

Ook aan te raden: Steinz - Gids voor Wereldliteratuur

en meer inspiratie: Paradijsvogels Magazine

je kunt ook nog een bibliotherapie doen....

Huisje bouwen

Het was een drukte van belang, afgelopen week: 

het bestelde tuinhuisje werd geplaatst.

Moest wel even voorbereid worden:

terrastegels weghalen

 tuin egaliseren,

schutting weghalen,

zodat de werklieden ruime toegang hadden...

En ja, daar kwamen ze,

met een aanhangwagen

waar het bouwpakket op lag

Werkoverleg,

spullen uitpakken 

en aan het werk

Koffietijd!

Het begin is er:

als ondergrond een vlonder,

die een beetje uitsteekt over de vijver.

Het bouwwerk bestaat uit

                                                                   een schuurtjesdeel

en een 

"loungehoek'

Vlak na de lunch, geloof ik

Eind van de middag staat het,

nu komt de afwerking.

Laat dat maar over aan de firma

Boutje & Moertje...

Een week later:

de regenton staat weer,

er is stroom aangelegd

de buitenlamp is onderweg,

plantenbakjes zorgen alvast voor wat kleur

en je kunt nu al  een gesprekje hebben met de vissen...

zo blij mee!

Vrolijk Pasen

Het is gelukt, mijn tasje is klaar,

even poseren...

Vrolijk Pasen!

Boekentips

Hoewel bij mijn de tuin de merel al zoekt om plukjes mos voor haar nest en de bollen in bloei staan, heb ik nog steeds niet een echt  voorjaarsgevoel. Het zal wel van die koude wind komen, denk ik. Ik heb mijn wantjes nog in de fietstas en een sjaal hangt voor het grijpen.

De oplossing voor deze "tussentijd" is de scoodie - muts/capuchon met een sjaal eraan. Ik kende dit kledingstuk nog niet, maar de voorplaat van het boek Scoodie! maakt het meteen duidelijk. Dat is de oplossing, snel het boek mee naar huis voor verdere research.

Jaaa, dit is wat je nu nodig hebt: lekker warm om je oren en de sjaal maakt het af. Als je een Granny Square kunt haken, dan is een scoodie een mooi tussendoortje. Omdat de patronen in dit boek uitgewerkt zijn voor haaknaalden 5-10 en fijne, dikke garens schiet het lekker op. Een ervaren haakster kan in een weekeinde eentje af hebben. Er staan 20 verschillende modellen in, verdeeld in 3 moeilijkheidsgraden en achterin is een hoofdstuk waarin de steken duidelijk uitgelegd worden. Misschien is het ook een leuk cadeautje voor een creatief pubermeisje? Dit is een boek, waar je komende herfst ook veel aan zult hebben.

Een fijn leesboek voor de komende vrije dagen is

 "Brieven uit het verleden"geschreven door Marcia Willett. 

Ik heb al eerder een boek van haar gelezen, hier kun je daarover lezen. Dus toen ik dit boek vond bij de stapel, net binnen gekomen, nieuwe boeken, zette ik hem meteen op mijn biebpas.

Ik werd niet teleurgesteld; het begint meteen goed - Billa heeft een kaart gekregen van stiefbroer Tristan, die ze vijftig jaar geleden voor het laatst heeft gezien. Ze woont nu samen met haar broer Ed in een verbouwde watermolen, hun vroegere ouderlijke huis. Deze kaart brengt een stroom van onplezierige herinneringen aan deze Tristan opgang. Toen hun moeder, na het overlijden van de vader van Billa en Ed hertrouwde met Andrew werd Tristan hun halfbroer. Hij was een zeer onplezierige jongen, die er plezier in had hen beiden te pesten. De moeder was te verliefd om te zien, hoe de jongen haar manipuleerde, waardoor beide kinderen zich heel erg in steek gelaten voelden. Gelukkig was er Dominic, die vrijwel tegelijkertijd in hun leven kwam, hij was een soort familielid (hij blijkt een zoon uit een affaire van hun vader te zijn). Dominic is de steunpilaar van Billa en Ed gebleven en ook nu wenden zij zich tot hem om het aangezegde bezoek van Tristan het hoofd te kunnen bieden.

Het is een heerlijk feelgood verhaal; beschrijvingen van etentjes in de keuken van de watermolen, de Newfoundlander hond Bear, de hele familie om hen heen.. Steeds laat Tristan iets van zich horen door weer een kaart te sturen, die hen herinnert aan een vervelend voorval in hun leven, waarbij hij betrokken was. Je krijgt het gevoel alsof er een net om die aardige mensen heen dicht getrokken wordt. En je vraagt je af: wat wil hij? Waarom doet hij die nare dingen? Langzaam wordt opgehelderd, wat Andrew en zijn zoon bezighield maar de ontknoping is toch anders dan ik had verwacht.

Tadaah....voorjaarstasje

Zover was ik gisteren:

alles aan elkaar gezet, ook die ieniemienie vierkantjes.

Die lange strook is de onder- en zijrand,

heel simpel,

je vouwt het zó tot een tasje.

Alleen het vastnaaien vraagt wel om een vingerhoed!

Alles zit met de ik en jij steek aan elkaar,

nog uit de tijd van het Engelse patchwork met kartonnetjes.

Zo ongeveer, ik doe er nog een schuine steek aan de bovenkant tussen.

Dat zit echt goed vast...

Nu komt er nog een uitdaging:

een binnenvoering met ritsje maken. 

Die puntjes worden tegengevoerd en het ritsje zit verdiept.

Even studeren...

intussen weet ik, hoe de steek, die ik gebruikte, echt heet:
het is de boerenhemdensteek.
Ik vond op internet een plaatje, waarop je de steek goed kunt zien:

een rechte steek en daarna een schuin steekje naar beneden,

waardoor je een sterke naad krijgt.