Eerste voorjaarsdag

Toen vanmorgen de regen veranderde in buien ben ik snel de stad ingegaan voor eenpaar boodschappen en wat funshoppen. Vorige week is deze bloemenwinkel opengegaan en ze hebben zulke leuke dingen! Deze boompjes, vond ik al geweldig en wat vind je van de mandjes met narcisjes? En daar op de vensterbank staan viooltjes in mooie, jute zakken..

Er tegenover, zit ook een bijzondere winkel: By Pimpé (deze foto haalde ik van hun site)

het is niet alleen een winkel om kadootjes voor familie, vrienden of jezelf te kopen, het is ook een zorg- en leerbedrijf. Je kunt er ook heerlijk koffie drinken ('s zomers in de binnentuin) met zelfgemaakt gebak. Gisteren was ik daar met mijn moeder - even iets leuks doen, na een doktersbezoekje...

En daar zag ik een hutkoffer:

Een originele, met ook nog een binnenbak - wit geverfd met Annie Sloaneverf, die je hier kunt kopen. Nu heb ik die verf al in huis, maar ik heb ook zo'n hutkoffer: ook een echte. Hij is aangeschaft, toen mijn ouders in 1952 emigreerden naar Zuid- Afrika. Die koffer is altijd mee verhuisd, ik heb er veel mee gespeeld, vroeger.

Nu staat hij bij mij en ziet er niet meer zo mooi uit (want een kater met stress....)

Ik kan twee dingen doen: 1. laten restaureren, want hij is toch wel de moeite waard en heeft veel sentimentele waarde. (of zelf eerst gaan boenen)

2. wit schilderen, zodat je niet meer ziet, hoe vies hij is. 

(mijn moeder sprak er schande van, toen ze het gisteren zag, dus die ga ik niet vragen..)

Omdat ik 'm toch uit z/n hoekje had, deed ik hem ook weer eens open. Hij zit vol met oude werkstukken:

Dit quiltje is gemaakt naar aanleiding van een gesprek over "even gaan liggen" - heel goed, want, "slaap je niet, dan rust je toch". Het vrouwtje ligt en er tolt van alles door haar hoofd - in de verte komt Rescue Cat aan om haar tot rust te brengen. ;-))

Deze quilt is gemaakt van velourstaaltjes, die ik van de meubelzaak had gekregen. De kanten van zulke stalen zijn afgeplakt, waardoor je een relatief klein middenvlak overhoud. Door de lapjes schuin door te snijden, kon ik molenwiekjes leggen. Dit zijn alle kleuren, die er in de stapel stalen zat, meer was er niet. Het is een heerlijk warme plaid. 

Ik kocht ook iets bij Pimpé:

Die komt op mijn "Happy Wall".....

Ooooh, vergeet ik bijna nog wat:

Arwen was gisteren jarig!

7 jaar geworden!

Buiten gespeeld, gat gegraven - kluiten tussen de teentjes! Natgeregend en lekker in het mandje gelegen en vanavond hebben we een. pyjamaparty in het Grote Bed...

Wijze woorden en Journal52

"

"Het leven is een feestje, je moet wel zelf de vlaggetjes ophangen"

of is het toch een beetje anders?

"Het leven is een feest, je moet zelf de ballonnen opblazen/? 

Komt op hetzelfde neer:  het dagelijkse leven is niet altijd even leuk, maar je kunt er toch altijd zelf nog iets van maken.

Vanmorgen vond ik dit grappige cupcake kaartje. Het zat aan een takje in een heg gebonden. 

"Wat grappig", dacht ik, "dat heeft iemand hier zeker opgehangen omdat het op straat lag".

Ik nam het mee, want de inspiratie voor deze bladzijde sprong te voorschijn.

Even verder, drie straten ongeveer, vond ik aan een hek gebonden, nog zo'n cupcake kaartje. De mijne had kersen als versiering, deze heeft een strikje. Nadat ik er even mee in handen had gestaan, heb ik "mijn" kaartje omgeruild voor deze met het strikje. Nu hangt het kersen cupcakeje te wapperen aan het hek en heb ik deze gebruikt voor het vlaggetjes thema. 

Mijn vlaggetjes? 

 prachtige cameliabloemen, 

een zwanenechtpaar op het watertje bij de rondweg, lammetjes in het weiland even verder, de fuut met iets lekkers voor zijn vrouwtje in z'n snavel. Dat soort dingen zijn toch prachtig!

het thema voor deze week was: een kleurplaat inkleuren.

Tja, die had ik even niet bij de hand en op internet raak je snel het spoor helemaal kwijt..

Wat een mogelijjkheden! Zentangel misschien? 

Toen schreef ik in de bieb een stapeltje oude tijdschriften af en kijk eens: Libelle 48-2014 -

prachtige kleurplaat of niet, soms?

Het inkleuren is nog niet afgemaakt en de pagina is verknipt, maar toch ben ik er al heel tevreden over. Dat kleuren komt nog wel....

"Ben even naar de bakker!"

Voor ik vanmorgen nog een dienst draai in de bibliotheek, ga ik nog een paar boodschappen doen. 't Is nog vroeg, dus er is tijd genoeg om het lopend te doen.

Ik wil graag eens goed kijken, wat er allemaal is gedaan aan de kade langs de gracht. De hele winter wordt hier al gewerkt: de oude kadewanden zijn er deels uitgehaald, er is beton gestort om stevigheid te geven. Door het verkeer was alles bezig te verzakken.

Nu gaan de werklieden alle weer opbouwen. Hier zie je wat er al gedaan is: links het beton met de onderrand van de kademuren, rechts metalen steunpalen, waar hout voor komt. Dit verschil was er vroeger al: als je aan een gracht woonde moest je zelf de kade onderhouden. Wie rijk was, liet het metselen, wie niet zo veel geld had maakt houten kademuren. Nu wordt dat verschil weer teruggebracht, met moderne, ingebouwde stevigheid vanwege het verkeer.

Hier is voor het weekeinde nog beton gestort, het hout geeft net even dat beetje tegenwicht om alles op z'n plek te houden.

Al dat betonijzer geeft steun aan de kade, want hier komen weer parkeerplaatsen.

Het viel me op, dat er allemaal kabels uit de grond komen, die onder de bruggetjes door geleid worden. Mooie manier om, zonder op te vallen, naar de overkant te komen.

Kijk, hier is het al bijna klaar, alleen de bestrating moet nog gedaan worden. Hier zie je het verschil in de walbeschoeiïng: deels metselwerk, deels hout. 

Dit is één van de mooiste stukjes aan de gracht: vijf verschillende gevelvormen op een rijtje.

En vanaf de zelfde plek nog een deel van de gracht.

Maar, niet verder getreuzeld - ik loop verder naar het centrum: het stadhuis is in zicht.

Op de lichtbogen, die over de gracht staan worden actuele borden aangebracht: mijters in de Sinterklaastijd, daarna kerstbomen met lichtjes en nu denken de Bolswarders al weer aan Pinksteren met de Fietselfstedentocht. 

De bakker is vlakbij, maar eerst nog even naar de mooie gevel van het stadhuis kijken:

Hier zie je de Appelmarkt, één kant van het centrum van de stad. De winkel met de luifel is mijn bakker...

Oh, kijk, er wordt meer brood en banket gebracht voor de winkel. 

En ja, dat grote gebouw is onze bibliotheek. Ik hoef er nog niet te zijn, nog even verder voor de rest van mijn boodschapjes...

Genieten van het voorjaar

 

Al twee dagen even buiten gezeten met een beker thee: genieten van de krokussen, de knoppen aan de klimhortensia, de kleurige primula's - meegenomen uit de stad en daar staat ook de kerstroos nog mooi te zijn!

Binnen ben ik ook lekker bezig:

Bij Xenos vond ik vorige week een dienblaadje met precies de goede maat, zelfs dat grijze deel past geod bij de kleuren van het borduurwerk. Hier ligt het, op maat gespeld, om te zien of het echt zo leuk is, als ik in mijn hoofd hebt. Intussen is het bijgeknipt, omgeregen en voorzichtig gewassen. Ik span de stof om een stukje stevig karton en daarna wordt dat weer op de bodem van het dienblad bevestigd.

Ook een ander werkstuk, wat nog steeds op afwerking lag te wachten is nu klaar.

Het gaat om het rechtse werkstuk: een onderdeel van een mislukte quilt. De linkse was allang klaar, maar nu hangt het maatje ernaast. Beide quiltjes zijn vastgezet op de indexpagina's van een oude atlas. Creatief verwerken van restjes noem ik het maar.

Het puzzelen over de Franse kaasdoosjes gaat ook nog door: het deksel is bijna klaar, alleen het engeltje nog vastzetten. Daarna de binnenkant van het onderste deel nog afwerken: zoeken naar het mooiste lapje kost wat tijd...

En laat ik deze week nu ook nog een bijna vierkant doosje zien liggen bij de delicatessenhandelaar!

Volgende week maar eens informeren, welke Franse kaas, daarin thuis hoort. 

Je moet ook iets over hebben voor je hobby..

Wijze Woorden - 10 - Smile

"We may never know all the good that a simple smile can do" 

Mother Theresa

 Voor de achtergrond scheurde ik  stukjes van krantenartikelen  over verschillenden misstanden in de wereld en plakte ze op. Daarna een beetje gesso erover om het nare van de foto's te maskeren. Met wat begrip en een glimlach zou er veel anders kunnen, daar heeft Moeder Theresa gelijk in.
De glimlach en de bezorgde ogen komen uit de knipsellade. Waar oude tijdschriften niet goed voor zijn!

Herinneringen

Voor iedereen, die een geliefde heeft verloren....het leven gaat door, hoe moeilijk het soms ook lijkt.

.Ik vond het filmpje op het blog van Bietje.

Quiltgroep - maart

Het ziet er allemaal heel vrolijk uit met die tulpen en de quilt aan de muur, maar hier wordt serieus gewerkt: huiswerk niet af! 

Alweer niet? 

Jaaaa, alweer! Sorry!

In november was ik blijven steken bij de puntjes van dit blok

wat je noemt: het betere inzetwerk! Vanmorgen met zweterige handjes, veel spelden en nog meer concentratie had ik in iets meer als een uur drie bogen met puntjes aan het middendeel gezet.

Net niet helemaal af, maar zo was het toch presentabel.

En ja, de andere dames hadden ook hard gewerkt: elk vijf blokken af!

Is het niet ge-wel-dig? 

Ik heb er drie gemaakt....

Hetzelfde blok van alle vier dames: zo verschillend!

En verder natuurlijk de Quiltrandjes naar idee van  Klazien Hoomans - 

De rechter lap is helemaal afgewerkt met een lintje om het werkstuk netjes opgerold weg te leggen. 

De linker lap is perfect afgewerkt met om elk blok een randje, de blokken zijn 6 cm. groot.

De jellyroll randjes - 

Zoveel te zien, mooi gebruik van patroontjes in de stof - hier straalt het vakvrouwschap van af en zo vreemd: die jellyroll raakt maar niet op...

En ja, er lag nog meer werk in het doorpit stadium:

Dat bedoel ik: er wordt hier heel hard gewerkt, ondanks verzuchtingen:  "het schiet niet op, ik krijg het maar niet af..."

En kijk eens - dit kwam uit de kast te voorschijn: gebreide kleedjes: dat hebben we ook gedaan!