Vanmiddag hebben we met z'n drietjes geknutseld. We hebben boekjes gemaakt.
Kijk maar eens naar het resultaat:
Het is helemaal niet moeilijk om te maken: een kwestie van goed vouwen, knippen en nog eens vouwen. Eitje...
Het mei/juninummer van Cloth, Paper, Scissors viel op de mat. Joepie, lekker op de bank ermee.
Het artikel, wat me het meeste opvalt is een grappig project over dingen achterlaten in de natuur: Project DISCO: disintegration collaboration. Je maakt een bundeltje van bv. verschillende papiersoorten met en zonder plaatjes. Je wikkelt er draad omheen en hangt het buiten ergens aan. Nu laat je de natuur haar gang gaan: regen, wind, zon, sneeuw. Na een paar maanden haal je het weg en maakt iets van het papier zoals het er nu uit ziet. Op de site zie je voorbeelden. In het artikel staan foto's van voor/na het neerleggen of ophangen van de materialen.
Verder: een boekje waarin lapjes gecombinerd worden met foto's; mail art affirmations = kaartjes met positieve teksten om te versturen; journalpagina's en de collum van Loretta Benedetto Marvel. Plus nog veel meer, wat ik nog moet lezen.
Kijk maar eens rond op hun site, er zijn blogs, artikelen en nog veel meer.
je zou natuurlijk ook papiertjes van de straat kunnen oprapen....
We troffen het vanmorgen erg: bewolkt maar droog. Schitterend weer voor de aubade, ballonnen oplaten en de kofferbakverkoop. Ondanks de frisse wind was het al vroeg heel gezellig in de stad!
En kijk eens, wat ik kocht? Dit schattige beursje mocht ik voor voor 2,-- euro!!! meenemen.
Aan het patroon te zien, lijkt het gebreid. Het is helemaal bedekt met kraaltjes. De achtergrond van het sterpatroon bestaat uit zilverkleurige kraaltjes. Langs de buitenkant zit een randje van dezelfde kraaltjes. Als je het opendoet zit er een extra randje in, zodat het tasje uit twee zakjes bestaat. Keurig gevoerd met een bont stofje, heel fijn geweven, in een groot paars bloempatroon.
Thuis bekeek ik het eens goed en zag, dat het echt een zilveren knipje is. Binnenin staan de initialen A.H. met het jaartal 1926. De verkoopster kon er geen informatie over geven. Ze had het zelf jaren geleden gekocht en wist er niets meer van.
Ik huppelde haast naar huis, wat een aanwinst voor mijn vitrine!
Als je hxe9xe9xe9l goed kijkt, zie je het jaartal staan.
Een vrouw komt naar me toe: "Mevrouw, ik zoek een boek". Ik ben er even stil van, wat zeg je dan: "Veel succes, we hebben er genoeg!?" Of: "U hebt tot half zes de tijd, daarna is de bieb gesloten?"
Nee, nee, ik ben de wandelende reclamezuil van de bibliotheek, klantvriendelijk en (vooral) enthousiast en beleefd! Ik vraag, waar ze naar zoekt. "Nou, gewoon een MOOI boek". O-kee. Nu komen we ergens...
U bedoelt een goed verhaal, niet te zoet, geen bloedbad, lekker ontspannend. "Jaaaa", het gezicht klaart op. "Waar staan die?" "Heeft u ook een schrijver, die u mooi vindt schrijven?" Montefiori? Erica James? Binchy? We hebben ze niet apart in een kast staan. Je moet een paar namen weten, of in de computer duiken voor een leesadvies (of die reclamezuil aan haar mouw trekken).
Zo komen we samen tot een selectie. Het lukt altijd weer iemand iets mee te geven, waar ze naar uitkijken om in te beginnen. Kent u de boeken van de Bloemenserie? Heeft u "Valentina's schoenen" al gelezen of een ander boek van deze schrijfster?
Bloemenserie bestaat nu uit 12 boeken van verschillende schrijfsters:
Ik heb nog meer namen, die houd ik voor de volgende keer.
Ook leuk: twee vriendinnetjes: "Mevrouw..... ik zoek boeken over IJsland/struisvogels/cavia's. Zij ... meisje wijst naar vriendinnetje, heeft laatst zulke mooie boeken gekregen. Ze had een 8 voor haar werkstuk/spreekbeurt!!! Toemaar...., dat is toch wel gewxe9ldig. Enthousiast duiken we in de computer en de kast. Hoera! Het lukt, boek gevonden, boek gereserveerd. Helemaal blij af.
Een paar weken later: Mevrouw...., ik had ook een 7/7,5/8!!!
Joepie, wat heb ik toch een leuke baan!.