Icoon Afsluitdijk

De Afsluitdijk is toch wel een heel bijzondere weg, 

we gebruiken hem vaak: familiebezoek,

dagje Alkmaar, dagje Hoorn of juist

naar het duinengebied onder Den Helder,

je moét er wel over.

Elke rit is weer anders: mooie wolkenpartijen,

harde wind, veel of weinig fietsers/wandelaars. 

Het verveelt me nooit.

Vorige week is een kunstinstallatie geopend: 

op de site Icoon Afsluitdijk lees je meer over

de gedachte achter het project.

Wat goed zichtbaar is, is de verlichting aan de sluiscomplexen.

In het donker lichten de gebouwen op als ze beschenen worden

door de koplampen van je auto. 

Als er geen verkeer is, zie je er niets van.

Bovendien is er een installatie met vliegers, die door de wind energie opwekken.

In het donker zie je dan de kabel, waar ze aan vast zitten, oplichten.
En in het Kazemattenmuseum is nog een bijzondere
tentoonstelling : "Glowing Nature"
Foto's hiervan vond ik bij Rijkswaterstaat.
Er gebeurt heel veel: er wordt gebouwd aan een nieuw informatiecentrum
dat schiet al flink op,
er komt een vismigatriesysteem,
waarbij vissen van het zoute water aan de ene kant,
naar het zoete water van het IJsselmeer kunnen komen.

Nu nog een keertje bij avond over de Dijk...

Collega en ik heb al iets gepland voor een vrijdagavond, na de uitlening.
We zijn om 8 uur klaar, dan kun je er best even heen gaan,
vinden we.
wordt vervolgd!

Toerisme in eigen land

Afgelopen zondag was het de laatste dag van de Wereld Haven Dagen in Rotterdam. Onder leiding van de Captain ging het mannelijke deel van de familie de stad in om de scheepswonderen te aanschouwen.

De beide overgebleven dames zagen hun kans schoon en gingen in moeders UP de Dijk over..
Als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel, toch?

Als eerste de afslag naar de parkeerplaats van het Monument. Ik ben er, geloof ik, één keer eerder gestopt. Het Monument heb ik als kind een keertje beklommen, daarna nooit weer. Het was stralend weer, dus nú was het moment om er eens een keertje te stoppen en de zaak eens goed te bekijken. Aan de overkant stond de parkeerplaats vol en ook aan onze kant was het druk. Je hebt daar ook nog een prachtig uitzicht over het water richting Den Helder.

Aan de overkant gekomen, wees moeder de weg: "er is hier links een bos, daar ben ik nog nooit langs gereden". Prima, het roer om en daar reden we langs het Leemansgemaaltje (één van de beide gemalen, die de Wieringermeer drooggelegd hebben) en het Robbenoordbos, dit is echt de kop van Noord-Holland, het puntje van de Wieringermeerpolder. Het is een fijne plek voor recreatie met een jachthaven en veel fiets- en wandelmogelijkheden.

jammer, we hadden onze ATB's  niet mee!

Natuurlijk ging er een potje wijnbessenjam mee terug.

We zijn tot Medemblik gekomen (ook een gezellig, druk stadje).

Op de terugweg nog een andere afslag: 

die van Breezanddijk. Als je daar langsrijdt, zie je aan de rechterkant een haventje

en een rijtje sta-caravans. 

Ik heb me altijd afgevraagd, wat daar nu zo leuk is aan die plek: 

midden op de dijk, het waait er altijd...

Er is een echt kampement! Er staan ongeveer 50 huisjes en sta-caravans.

Het voelde ook heel knus aan, het is er vast heel gezellig omdat je elkaar

allemaal kent.

Breezanddijk was oorspronkelijk, bij de aanleg van de Afsluitdijk, een werkeiland.

Nu wil men er meer mee gaan doen: er staat een proefopstelling van Blue Energy.

Hier doet men onderzoek naar het winnen van energie uit het verschil in zoutconcentratie van zout en zoet water.

Als je daarna, aan het einde van de Afsluitdijk, de afslag Zurich neemt en helemaal rechts houdt,

rijd je langs de binnendijk in de richting van Makkum. 

Halverwege kun je een smal weggetje in en kom je door het dorpje

Cornjum.

Nog meer binnenweggetjes brachten ons in Wons.

Martine runt hier al jaren Pantha Rei (alles stroomt),

waar we al vaker over hadden gehoord.

Je kijkt je ogen uit en wordt echt verwend met een grote kan koffie

en zelfgebakken cake. 

Het was een heerlijke dag...