Posts tonen met het label Sven. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Sven. Alle posts tonen

zondag 23 augustus 2026

Hallo, Sven hier!!

 


Hallo, hallo, ik moet écht
even vertellen over het mijn avontuur 
van afgelopen week.
U weet, dat wij heel vroeg opstaan,
ik mag dan meteen lekker naar buiten.
Ik controleer de buurt en
doe een sanitaire stop,
daarna gaan we ontbijten.

Toen was ik in de voortuin,
bij ons drinkvijvertje.
Daar komen alle katten uit de buurt
water drinken. 
Zwom daar toch een raar beest in rond!!!

Ik ben op een afstandje gaan kijken
en vriendinnetje Zora, die ook al buiten
was, bleef helemaal uit de verte kijken.

Gelukkig keek Vrouwtje naar buiten
(ze vindt het niet fijn, dat ik door
de voortuinen ren).
Ze zag ons zitten, zag iets rondplonzen
en alarmeerde de Baas.
Die rende naar de grote vijver voor het schepnet
en het Vrouwtje stoof door de voordeur
(in haar onflatteuze ochtendjas en op sloffen)


Het was een egel!
Het water in het vijvertje stond best laag,
vanwege de warmte natuurlijk.

Dus die egel kon er niet meer uit klimmen,
de rand was te hoog geworden.
Vrouwtje maakte een kommetje van 
haar handen en wipte zó de egel op de kant!!

Nou, ik bleef op afstand, want het was 
een flinke egel. Hij ging eerst op een rolletje liggen,
maar toen de Baas met het schepnet
aangekomen was, kwam hij al goed bij.

Terwijl Vrouwtje zich verschuilde  achter 
de heesters (ochtenjas/sloffen),
heeft de Baas de egel naar de Gemeentestruiken
gedragen. Geen schepnet, gewoon in zijn handen.
Kon hij meteen goed voelen, hoe de egel
reageerde. 

Zora en ik zijn snel achterom gelopen
en Baas en Vrouwtje namen de voordeur.

Zij denken, dat wij die egel waarschijnlijk
hebben laten schrikken, waardoor hij in
het vijvertje is gevallen. Net gebeurt natuurlijk, 
hij was ook nog heel alert.

Baas heeft meteen drie gieters water 
in het vijvertje gegoten, er zat
nog net genoeg in de regenton. 

Toen was het tijd voor ontbijt, 
ik kreeg extra brokjes, toen ik kwam
bijpraten.
Wat een avontuur was dat!!

Sven.














vrijdag 14 augustus 2026

Uit het schriftje van Sven

 





Zal ik weer eens vertellen over waar ik allemaal 
mee bezig ben?

Op de bovenste foto zie je mijn fijnste plekje:
net naast de pergola. Hier kan ik goed uitkijken
over de tuin van de buren,
naar binnen kijken bij ons thuis
én, even omkeren, onze eigen tuin
observeren. Via de pergola
kan ik naar het garagedak komen
en tussen de zonnepanelen liggen.

De besjes van de krentenboom 
zijn op, dus merels en houtduiven
zoeken ergens anders naar voer.

Nu ben ik vooral bezig met vangen
van allerlei soorten vlinders, bromvliegen, 
een enkele libelle
(vrouwtje niet blij mee) - het knarst zo onder de bank,
en sinds een paar dagen: muizen!!
(Vrouwtje hé-le-maal niet blij mee).

U heeft zeker wel gehoord over de muizenplaag 
in Fryslân, de velden zitten er schijnbaar 
vol mee. Onze struiken ook, ik vertel niet waar...
Ik heb er al drie (dood) thuis gebracht.
Maar de Baas én de Vrouw waren niet zo blij
als ik had gehoopt. Ik mocht
er niet mee onder bank gaan zitten,
ik moest naar de tuin. 
Ze keken bewonderend  verbaasd toe, 
hoe goed ik kan gooien en vangen.

Het vogelhuisje gebruik ik, als ik terugkom uit de tuin 
van de buren. Daar staat een kleine vlinderstruik,
met, u begrijpt het al, veel vlinders. 
Als Vrouwtje mij roept, klim ik daar op de schutting
en kan dan met haar praten, terwijl ik
op het huisje zit. 
Vrouwtje is blij, dat er geen nestje in zit, 
ze vindt het ook niet gek. Je zult
een kat op je dak hebben, 
terwijl je de jonkies voert..

's Middags houden we nog steeds siësta
en daar houd ik haar aan: ik heb dan al
een drukke morgen achter de rug,
een lekkere dut is heel welkom.


Zo doe ik dat dan.

Nu het zo lang warm is, zit ze graag
buiten te borduren of te lezen.
Dan speel ik in de tuinen en ga een paar keer
vertellen wat er te doen is.

Dat vind ze altijd leuk om te horen.
We hebben een afspraak, dat om 9 uur 
de deuren dicht gaan. 
Ik herinner haar daar 
vanaf half 9 aan, zodat ze het niet vergeet
(mooi boek, dan heeft ze geen idee van de tijd).

Ze zegt dan steeds, dat ik nog even buiten
mag blijven, maar gelukkig lukt het
altijd om op tijd naar binnen te gaan. 
Want, weet u, dan krijg ik nog iets lekkers
uit een zakje! Nou, dan ben ik zó blij:
goed voor de voeten lopen, lekker schreeuwen
tot ik het heb gekregen. 

En dan is het tijd om bij de Baas op de bank 
te gaan liggen en natuurlijk zorgen,
dat we op tijd op bed gaan. 
Dat vergeten Baas en Vrouwtje wel
eens een beetje. Maar bedtijd is bedtijd:
11 uur moeten we liggen!
Weet u hoe ik dat doe?
Zoomies door de kamer, aan een schilderijlijst
gaan hangen en vliegen vangen bij
de tuindeur. Die zijn jammer genoeg buiten,
maar dat hindert niet.
Dank u wel voor uw aandacht,
Dit was mijn verhaal.

Nog even een nawoordje, Sven is weer naar buiten:
Sven heeft een intern horloge en
communiceert hier luid en duidelijk over. 

Julia heeft nooit wat gevangen, maar Arwen
wel. Gelukkig had ze een zachte bek en
bracht alles levend binnen.


Ik heb inderdaad een prachtig boek,
later meer hierover. 


aanvulling
Sven is niet zo blij met de slaapfoto:
'lig ik daar in mijn onesie te kijk,
dit gaat wel over privacy!'


Daarom een andere foto - bij de Baas op de bank,
de houding verschilt niet erg,
maar dit vindt hij beter.

Sorry.....

zondag 8 maart 2026

Enerverende week

 


Ja, er woont weer een kat bij ons..

Een week geleden zag ik op de site van 
het asiel in Sneek een kitten 
met een paar grote ogen en oren.

Als je belangstelling hebt,
mag je middags tussen 13.00 en 16.00 uur
reageren en het is me gelukt:
exact 13.00 uur ging mijn telefoon
bij hen over. 
Ik kreeg naam en adres van degene, die
hem al een paar weken in opvang had
en mocht 's middags meteen 
nog langs komen.
ken je die reclamespot van de 
Dierenbescherming /
Dierenlot?
Hier maakte ik kennis met iemand, 
die dit werk doet: kittens opvangen: elke paar uur een flesje,
overdag én 's nachts. Wát een inzet!

En het was een schattig katertje,
geen raskat met lang haar,
maar een gewone Europese korthaar, 
lange poten en staart en een spits kopje.
Totaal anders als onze vorige meiden.

Ik besloot hem te nemen
en na de afhandeling bij het asiel,
mag je de kat ophalen.

Nog nooit eerder zo gedaan,
vroeger stonden ze voor de deur,
stapten snotterig en ziek door de heg
of werd meegenomen van de tennisbaan.
En o ja, er rende ook nog eens een jonkie 
achter mijn kater aan, toen hij
binnen kwam in een regenbui.

In elk geval -
de foto laat zien hoe bang hij hier
aankwam. Eerst een paar uur trillend
in die mand gebleven,
daarna onder snel de bank geschoten...

Hij kwam pas 's avonds heel voorzichtig 
onder bank weg om wat te eten en 
op de bak te gaan.
Snel weer terug!




Nu loopt hij rond, kletst je de oren van het hoofd,
wil het liefst bij mij op schoot zitten
en kijkt naar de kraaien vanaf de bank.

Dit is Sven en we zijn erg blij,
dat hij er is.