Uit het schriftje van Sven

 

Zal ik weer eens vertellen over waar ik allemaal 

mee bezig ben?

Op de bovenste foto zie je mijn fijnste plekje:

net naast de pergola. Hier kan ik goed uitkijken

over de tuin van de buren,

naar binnen kijken bij ons thuis

én, even omkeren, onze eigen tuin

observeren. Via de pergola

kan ik naar het garagedak komen

en tussen de zonnepanelen liggen.

De besjes van de krentenboom 

zijn op, dus merels en houtduiven

zoeken ergens anders naar voer.

Nu ben ik vooral bezig met vangen

van allerlei soorten vlinders, bromvliegen, 

een enkele libelle

(vrouwtje niet blij mee) - het knarst zo onder de bank,

en sinds een paar dagen: muizen!!

(Vrouwtje hé-le-maal niet blij mee).

U heeft zeker wel gehoord over de muizenplaag 

in Fryslân, de velden zitten er schijnbaar 

vol mee. Onze struiken ook, ik vertel niet waar...

Ik heb er al drie (dood) thuis gebracht.

Maar de Baas én de Vrouw waren niet zo blij

als ik had gehoopt. Ik mocht

er niet mee onder bank gaan zitten,

ik moest naar de tuin. 

Ze keken bewonderend  verbaasd toe, 

hoe goed ik kan gooien en vangen.

Het vogelhuisje gebruik ik, als ik terugkom uit de tuin 

van de buren. Daar staat een kleine vlinderstruik,

met, u begrijpt het al, veel vlinders. 

Als Vrouwtje mij roept, klim ik daar op de schutting

en kan dan met haar praten, terwijl ik

op het huisje zit. 

Vrouwtje is blij, dat er geen nestje in zit, 

ze vindt het ook niet gek. Je zult

een kat op je dak hebben, 

terwijl je de jonkies voert..

's Middags houden we nog steeds siësta

en daar houd ik haar aan: ik heb dan al

een drukke morgen achter de rug,

een lekkere dut is heel welkom.

Zo doe ik dat dan.

Nu het zo lang warm is, zit ze graag

buiten te borduren of te lezen.

Dan speel ik in de tuinen en ga een paar keer

vertellen wat er te doen is.

Dat vind ze altijd leuk om te horen.

We hebben een afspraak, dat om 9 uur 

de deuren dicht gaan. 

Ik herinner haar daar 

vanaf half 9 aan, zodat ze het niet vergeet

(mooi boek, dan heeft ze geen idee van de tijd).

Ze zegt dan steeds, dat ik nog even buiten

mag blijven, maar gelukkig lukt het

altijd om op tijd naar binnen te gaan. 

Want, weet u, dan krijg ik nog iets lekkers

uit een zakje! Nou, dan ben ik zó blij:

goed voor de voeten lopen, lekker schreeuwen

tot ik het heb gekregen. 

En dan is het tijd om bij de Baas op de bank 

te gaan liggen en natuurlijk zorgen,

dat we op tijd op bed gaan. 

Dat vergeten Baas en Vrouwtje wel

eens een beetje. Maar bedtijd is bedtijd:

11 uur moeten we liggen!

Weet u hoe ik dat doe?

Zoomies door de kamer, aan een schilderijlijst

gaan hangen en vliegen vangen bij

de tuindeur. Die zijn jammer genoeg buiten,

maar dat hindert niet.

Dank u wel voor uw aandacht,

Dit was mijn verhaal.

Nog even een nawoordje, Sven is weer naar buiten:

Sven heeft een intern horloge en

communiceert hier luid en duidelijk over. 

Julia heeft nooit wat gevangen, maar Arwen

wel. Gelukkig had ze een zachte bek en

bracht alles levend binnen.

We hebben er wat mee beleefd!

Ik heb inderdaad een prachtig boek,

later meer hierover. 

aanvulling

Sven is niet zo blij met de slaapfoto:

'lig ik daar in mijn onesie te kijk,

dit gaat wel over privacy!'

Daarom een andere foto - bij de Baas op de bank,

de houding verschilt niet erg,

maar dit vindt hij beter.

Sorry.....