Het wordt zó mooi....

Hoewel het Stadhuis zélf nog lang niet klaar is (en de restauratie van de toren ook nog een tijdje gaat duren), wordt het binnen toch al heel mooi. Afgelopen weekeinde liep ik eens om het gebouw om te zien, hoe het er voor staat. Het Stadhuis nog in de steigers, maar binnen, in het nieuwe deel, is keihard gewerkt. De bibliotheek verhuist deze week en toevallig was ik erbij, toen de eerste verhuisauto voorreed. Meteen een gelegenheid om binnen te kijken, want ja -ik ben met pensioen, dus nog niet binnen geweest... Alleen naar binnen gluren, natuurlijk. Achter het historische gedeelte is een nieuwe archiefruimte gebouwd en een glazen constructie verbonden. Hierdoor onstaat er een grote binnenruimte, die een verblijfsruimte krijgt. Hier kun je wachten op je afspraak bij het Gemeenteloket, koffie drinken met een krant/tijdschrift aan de leestafel en de VVV raadplegen.

Twee schitterende leesstoelen meteen bij de ingang, zien er heel uitnodigend uit. Verder allelei plekjes om te werken, te lezen en (na de corona) babbelen met andere bezoekers.

Deze afbeelding op de toegangswand is toch ook prachtig? Zijn het kalkovens? -nog even naar vragen... In de toegangshal, waar je binnenkomt via de "oprit" bij de hoofdingang, kijk je binnen in één van de ruimtes van de bibliotheek. Dekasten staan al klaar, vanaf vandaag worden de boeken overgebracht. Als de bibliotheken weer open mogen - begin maart? (hoop ik) - dan kunnen de bezoekers komen genieten. Behalve in de bibliotheek kun je er terecht voor het archief van Sûd West Fryslân, de VVV, het Gemeenteloket, Bolswards Historie en de samenwerkende Bolswarder musea. Met recht een mulitfunctioneelgebouw! Ik kan haast niet wachten....

En de sneeuw kwam!

En de sneeuw kwam met harde wind en sneeuwduinen op straat en in de tuin. Julia geloofde het niet echt, dus regelmatig even buiten proberen, hoe de schuilplek jee er bij lagen. Ze heeft een warme vacht dus ik zit er niet zo over in. Bovendien kun je schuilen onder een varen of net om de hoek van de bijkeuken..

Maar, niet zo blij mee - binnen korte tijd ook rondscharrelen om de, bijna dichte, vijver... Toch luistert ze ook - gewoon “ Nee, Julia” dan gaat ze van het ijs af... De buurt poezen komen ook water drinken, dus hoef je niet zó ongerust te zijn.

In huis wordt gewerkt aan een giet vloer in de badkamer , elke dag een nieuwe laag - het kost je een week. 

Kat en vrouw vertrekken naar het atelier. De kat voor het raam om de vogels in de tuin te observeren. De vrouw werkt aan de dagelijkse rolodexkaartjes en ook de pagina per dag lukt goed. Dan is er ook nog de wekelijkse opdracht voor een miniatuurtje.

Ze passen in het doosje van het aankleedpopje.

Thema: Aufbruch - verhuizing. Die slak is geweldig met de postzegels van de landen, waar ik woon en woonde.

Thema: Neon rockt. Best moeilijk, ik heb weinig met neon.

Gelukkig vond ik die kaart en gecombineerd met het hardroze envelopje

en stukjes washi tape ben ik toch tevreden.

Thema: Herzallerliebst - allerliefste. Het meisje is ver verre komen reizen voor haar trouwdag.

Op de kaart wat flintertjes van de trouwkleding.
 

Wachten op de sneeuw....

 

Goedemorgen, Julia hier.....

Vandaag mag ik iets vertellen  op het blog van het Vrouwtje, 

omdat ze druk bezig is.

De Baas en het Vrouwtje hebben een rondje erf gedaan:

plantenbakken binnen gezet, de buitenkraan afgesloten.

De sneeuwschuiver met de veger uit het fietsenhok gehaald.

Daar staat ook een bak met strooizout - om de oprit schoon 

te houden (voor de postbode mevrouw!)

Een paar boodschappen en meteen langsgaan bij Moma:

haar krant uit de brievenbus gehaald, zodat ze niet over die

koude galerij hoeft te gaan.

Ik mag meteen het nieuwste miniatuurtje laten zien: 

Het heet: "Afbruch" - ze heeft het vertaald

als "Verhuizing".

Die slak is wel mooi gevonden, vindt u niet?

De postzegels zijn van de verschillende landen waar ze gewoond heeft..

Op de achterkant staan alle plaatsen in die landen,

 elf verschillende adressen.

Dat laat ik maar niet zien, privacy,  zegt het Vrouwtje.

En kijk eens, ook nog een paar bladzijdes uit het "elke dag" plakboek.

Dát wordt zó dik, als het op de strijkplank ligt, ga ik er met mijn kop 

op liggen: precies de goede hoogte voor een dutje!

Dat was het, de Baas en de Vrouw  zitten aan de koffie.

Wij wachten af - ik heb er zin in: laat maar komen, ik heb een warme jas!

Miniatuurtje

Het onderwerp voor week 3 van Frau Nahlust is: "Stille".

Ik heb het naar een moeder en kind uitwerking vertaald. 

Op deze kantstrook komt het nóg mooier uit.

Eens kijken of er nog een mooi doosje voor is.

 

Feestje met één persoon

Vandaag gaf ik een feestje voor ( i.v.m. coronamaatregelen) 

maar één genodigde.

Om te vieren dat ik een jaar lang elke dag een kaartje

van het Rolodex apparaat heb gevuld. 

Hier boven zie je, hoe hij er toen uitzag, vers uit de stapel "rommel"

uit een kantoor van de bibliotheek.

Dit is hoe hij er nu uit ziet,

met eerste kaartje (26 januari 2020)

en de laatste aanwinst (25 januari 2021)

afgelopen dagen ook naast elkaar....

en dan die resterende kaartjes....

ik ga toch maar door.

Kinderspel

 

Het onderwerp voor week 2 van het jaar van de miniaturen van Frau Nahlust is “Kinderspiel”. 

Ja, dan komen de jeugdherinneringen te voorschijn... weet je nog? 

Aankleed popjes?

Het waren kleine boekjes, moest je zelf de kleertjes uitknippen?

En is nog één bewaard gebleven en daar ga ik mee bezig.

Ook deze keer het handgeschepte papier als basis.

 De achtergrond is een stuk van een knippatroon, daar kan meteen die lieve kinderfoto bij. 

Mijn eerste borduur lesje in de tuin van het hotel in Karachi, waar we toen woonden. 

Handwerken zit in mijn genen, maar daar is het begonnen.

Maar het vraag om een basis, 

gelukkig het een schoenendoos vól "mooie doosjes".

Nu kan ik het ophangen. 

een laatste foto met de pagina uit mijn oude plakboek.

(dat zat er ook al vroeg in: plaatjes uitknippen en mooi inplakken).

Wie kan me nog wat vertellen over die aankleedpopjes?

Tijdens de eerste lockdown breide ik twee sjaals, heerlijk

materiaal (katoen),ik draag ze graag omdat het niet kriebelt.

Nu zitten we nog met alle maatregelen en breien 

is altijd fijn. Nu wil ik wat anders: sokken!

Grappig patroon: Tip toe Santa,

garen besteld en dat was er vlug. Vacuüm gezogen paste het pakketje

prima door de brievenbus. 

En ook nog zo fijn, lekker lezen in de Flow(nr. 1 van 2021).

Achterin staat een artikel over praatjes maken met vreemden.

Nou, een feest van herkenning: dat doe ik al mijn hele leven.

Mijn man mist mij regelmatig: staat ze weer te kletsen met een toerist

of  met joost mag weten wie....

(hij vertelde over zijn ouders: vader en moeder onderweg naar huis, moeder gleed uit

op de gladde stoep, vader merkte het  pas bij de voordeur: waar is ze?).

Maar goed, ik dwaal af: een heel herkenbaar artikel.

Volgens ActionMan zie ik de vraagtekens uit de verte: weer een dwaalgast!

Maakt niet uit waar ik ben...

Ik ben zelfs eens met een stel Franse toeristen onderweg geweest richting Workum -

ze stonden bij onze(gesloten) VVV en wisten niet hoe ze verder moesten.

Nou, daar is mijn Franse  vocabulaire niet toereikend voor ('s avonds op bed, ja,dan...).

Ze waren op de fiets en ik ook, dus "follow me,  ziss weei... 

Daar ging en we, Bolsward door, toen ik ze op het trekpad langs de vaart richting

Gaasterland had, kon ik het bordje wijzen: that way.....

Daar gingen ze: vis eten in Workum.

En toch hebben we gezellig gefietst: beetje Engels, beetje Frans 

(wat dan toch te voorschijn komt).

Op vakantie, fietsen door Friesland, tres belle!!

Ik bedoel maar: als je een praatje aan knoopt, beleef je van alles...

Lees het artikel in de Flow voor meer tips. 

We zetten door!

 

Helaas, we gaan verder met de lockdown....

Nu wordt het steeds belangrijker te blijven focussen op de mooie dingen.

Ik hoorde vanochtend al voorjaarsgeluiden van koolmeesjes.. en de eenden

zoeken om een goede partner.

Het is 's avonds ook al langer licht!

Ik ben gaan zitten met een bak vol meubel/gordijnstofjes:

bewaren of wegdoen?

Het is een stalenboek van een meubelzaak, die allang niet meer bestaat.

Maar die kleuren, hé, al schuif je er maar een tijdje mee.

Toen vond ik een stofje van een zomerjurkje: dun, flodderig 

(mijn favoriete tuniek in de afgelopen hete zomerdagen).

Die prachtige bloemen passen precies bij de kleurtjes uit het stalenboek.

Ik ben nu bezig alles vast te zetten, daarna wil ik er met blomstergaren

bij borduren. Eens kijken, wat dat oplevert. 

Julia heeft intussen ook een nieuwe hobby: bijzondere plekjes op zoeken.

onder het werkblad, waar de naaimachine staat

de mand van de onafgewerkte quilts ligt heerlijk,

de prullenmand kan natuurlijk ook...

pootjes over elkaar

(schijnt een normale houding te zijn voor Maine Coons)

dit is,  met stip,  het beste plekje!