boekentips, zadenbibliotheek en breien

                                                   

                                                   

Er is in de bibliotheek een hoekje ingericht

voor een Zadenbibliotheek.

Je mag uit het ladekast zaadjes meenemen,

gebruiken in je tuin, na de bloei 

 nieuwe zaadjes bewaren en een gedeelte 

weer inleveren in de bieb. 

De eerste dag was er ook een kraampje 

met allerlei stekjes. 

En natuurlijk weer een paar mooie boeken:

De Gave van Bianca - Daniela Sacerdoti.

Dit is het tweede deel van de Toscaanse Zussen serie,

een mooi verhaal over de tweede van de vier zusjes.

Elk heeft een bijzondere gave, die ze gebruiken

om de problemen in de familie op te lossen. 

Bonjour, Agneta - Emma Hamberg

Dit vond ik een mooi verhaal: een Zweedse vrouw, die 

zich niet gezien voelt, reageert op een

cryptische advertentie en vertrekt naar

de Provence om au pair te worden. 

Ik zag, dat het al verfilmd en deze week 

op Netflix te zien is. 

Zo leest het boek ook, je ziet haar belevenissen

voor je, van haar grijze leven in Zweden 

naar het flamboyante

huis in een haveloos dorp in Frankrijk.

Ze leert veel over zichzelf en leert

ook omgaan met degene, waar ze voor moet zorgen.

Mooi verhaal!

En nu ligt dit boek klaar:

Agnes Auberts mystieke kattenopvang -Heather Fawcett

Nog niet in begonnen maar kijk nu eens, hoe

mooi het boek is uitgevoerd....

Ik zie tegenwoordig wel vaker zulke

uitvoeringen, meestal fantasy verhalen. 

Dit is ook zo eentje: kattenopvang, magiërs,

ik ben heel benieuwd. 

Er staan ook nog een paar warme

sokken voor komende winter op de pennen.

Patroon van Drops, het garen heet Lima,

Eentje klaar, nog eentje te gaan...

Néé, hè - alweer een boekje?

 

Lang geleden kreeg ik van mijn Beppe

een sokkenzak, die je aan de muur

of de kastdeur kunt  ophangen.

Ze bracht hem mee na een bezoek 

aan mijn oom en tante, die op Curacao

woonden. 

Heel lang ook gebruikt, sokken, panty's

ze pasten er prima in.

Vanwege de schattige Chinese kindjes 

(en de herinnering) heb ik hem

altijd bewaard, maar nu is hij

toch uit elkaar gehaald.

Mooie stroken, die zomaar op pagina's leken..

Er liggen beeldige zijden stofjes uit Japan,

de patronen zijn gemaakt met een afbind

techniek. Bovendien bijpassende quiltlapjes

in de jaren 30 stijl én een voorraadje oude zakdoekjes.

Daar moet het wel mee lukken, denk ik.

Een afgescheurd zakdoekje aan de ene kant

en schelpjes aan de andere kant maken

al iets wat op de voorkant van een boekje lijkt.

De strook die erboven ligt, wordt de afwerking 

aan de binnenkant. 

Ik ben benieuwd, hoe dit gaat worden..

Om verveling tegen te gaan is

er ook een breiwerk opgestart:

Net voor de warmste dag binnengekomen,

materialen voor de Meadow Sunset Wrap

Een omslagdoek met mouwtjes.

Tasje maken

Het idee voor dit tasje komt inderdaad uit het blad Vezel.

Het artikel staat n nr. 3 van 2022.

Ik vond het artikel erg inspirerend en de combinatie

van drie technieken is bijzonder. 

Intussen schiet het hier flink op:

Het breipatroontje is af, stofjes voor

de bovenrand uitgezocht en aangezet.

De voering is genaaid en daar zie je spelden

zitten, omdat ik bezig ben de bodem erin te naaien.

Daarna een koord gebreid en alvast een mooie kraal 

voor het uiteinde gevonden. 

Die blauwe wol is voor een extra picotrandje bij 

de overgang naar het breiwerk. Die mosgroene

rand is zo een wat

gecamoufleerd. 

Een beetje vochtig gemaakt, geblokt en nu staat 

het randje ook een beetje uit. 

tadaahh....

dit is het geworden! 

Conclusie: erg leuk om te maken.

In het artikel staan mooie voorbeelden

met borduurwerk, lijkt me ook een mooie uitdaging.

Nu ik er over nadenk: zou een geborduurde bodem

(in slow stitching bijvoorbeeld) ook mooi zijn?

Haken/breien geeft een soepele bodem, maar

met een lapje heb je stevigheid.

Ik ga er over nadenken....

 

Een nieuw project

 

Een tijd geleden las ik 

in, denk ik het blad Vezel, 

een artikel over iemand die op 

de site van Païvi Eerola

 een patroon van een tasje gevonden had.

Heel bijzonder: een combinatie van haken, breien

en textiel. Heel wat anders dan sokken of sjaaltjes breien..

Ik zocht een paar mooie lapjes bij elkaar 

en vond in de voorraden bijpassend garen.

eerst een bodem haken van een restant Norogaren.

Daarna steken opgenomen en op zoek naar

inbreipatroontjes.

In mijn bibliotheek van handwerkboeken

vond ik dit oude boekje. 

Vraag me niet hoe ik daar aan gekomen ben,

want ik heb werkelijk geen idee.

Waarschijnlijk in Noorwegen zelf gevonden,

want het kostte NKR 38,--

( omgerekend 3,29 euro).

Maar nu is het goud waard, met alle

randjes en patronen voor wanten, truien e.d.

Ik ga het patroontje rechtsboven

gebruiken voor het gebreide gedeelte. 

Na het breiwerk komt er bovenaan een mooi stofje

en wordt het zakje/tasje gevoerd. 

Dit tasje is, volgend Païvi , afgeleid van de

tasjes, die Finse vrouwen vroeger in gebruik hadden

om van alles in op te bergen. 

Je zou het nu een " projectbag" kunnen noemen.

je kunt de zeer uitgebreide uitleg met veel 

voorbeelden nog kopen via haar site. Daarna 

kun je het pdf bestand downloaden en uitprinten. 

Waar was ik gebleven?

 

Na al dat knippen en plakken voor de 

adventskalender ga ik terug naar 

de core business: handwerken en boeken.

Koffie bij een handwerkvriendin

leverde deze bol IJslandse wol op.

Ze heeft een zak vol, in verschillende kleuren,

geërfd, maar weet niet goed, wat je er 

mee kunt doen.

Dat moest toch echt uitgeprobeerd worden!

Het is heel licht getwijnde wol.

Ik vond deze link van het Wolwinkeltje in Drachten,

met goede uitleg over het merk en de uitstraling. 

Proeflapje gebreid met nld 5.

Ik was bang om de draad stuk te trekken,

maar dat viel reuze mee. Zij raden nld 4,5 aan, 

dat zal inderdaad een dichter breiwerk opleveren.

Intussen heeft handwerkvriendin besloten 

er mee te gaan weven: ideaal als inslag. 

(zij is een echte weefster).

Het leukste vond ik, dat ik dit garen als meisje, 

 net begonnen aan de NS (handwerk)opleiding,

heb zien liggen in een handwerkwinkel in Kopenhagen. 

Waarschijnlijk de winkel van de Haandarbejdets Fremme.

Ach, lang geleden.

En, de eerste sok in het Mexican Sunset patroon is af!

Dit is de zool en volgens de Quiltgroep moet je

de hele dag met je voeten op tafel liggen,

zodat iedereen die ook kan bekijken. 

achterkant, vanaf de hiel.

Voor het afhechten heb ik op internet een 

elastische afhechtsteek gebruikt. 

Dat rekt prachtig.

De boeken doe ik de volgende keer.

Er was al weer een heel mooi verhaal bij...

Ik heb er al vier....

 

Het begon in de corona tijd:

nog net voor alles op slot ging,

kocht ik extra Tahitiagaren van 

Schachenmayr.

Ik had er al eentje gebreid, maar je moet

op alles voorbereid zijn bij een lockdown.

En maar goed ook!

Het is een patroon van Tanja Steinbach,

niet moeilijk en met het verloopggaren

krijg je heel mooie resultaten.

Uiteindelijk heb ik er vier gebreid....

en draag ze heel vaak omdat het katoen is en niet kriebelt. 

Toen kocht ik in de uitverkoop prachtige

merinoswol in zachte tinten.

Hier ben ik bezig met de laatste toeren: 

963 steken voor de ruchestrook onderaan.

En hij is af!

Voelt heel anders en is heerlijk warm. 

( en er is genoeg garen voor nog een paar bijpassende sokken).

"Leuke dingen doen…"

Toen ik, jaren geleden, met een hersenkneuzing thuis kwam te zitten,

zei de aardige bedrijfsarts: " rustig aan en vooral leuke dingen doen!"

Daar moest ik toen een eerst over nadenken: wat zijn "leuke dingen"?

Ik was zó druk met rondjes rennen, dat zoiets wat uit het zicht geraakt was.

Nu ben ik er veel beter in geworden en als het nieuws té deprimerend wordt,

trek ik me terug in mijn Happy Place op zolder

en ga daar lekker een tijdje bezig.

In Daphne’s Diary zag ik deze pagina, er is zó veel om dankbaar voor te zijn.

Zoals: 

Een paar keer per jaar spreek ik af met een oud-collega.

Wij werkten vaak samen en hebben hetzelfde gevoel voor humor.

Vorige week spraken we af in het groencentrum vlakbij voor

koffie, wat lekkers en voorál lekker lachen!

Bij de koffie namen we appelkruimeltaart en die was heerlijk.

Een complimentje bij de medewerkster zorgde voor de link naar de site van Tessa.

Zoveel heerlijke dingen en dat vroeg om een test.

Zaterdagmiddag meteen uitgeprobeerd: super eenvoudig

en meteen goedgekeurd. 

Die houden we erin! 

Dit hoort zeker thuis in de categorie "Leuke Dingen".

Genieten van een mooi boek hoort daar ook bij:

Het verborgen Paleis - Dinah Jeffries.

 

Rosalie, de tante van Florence, is volgens haar moeder

verdwenen en woont waarschijnlijk op Malta. 

Alleen het is oorlog enMalta is vreselijk gebombardeerd.

Pas als het vrede is, lukt het Florence aan de speurtocht te beginnen.

Ik vond het een heel mooi verhaal, zo boeiend dat het moeilijk was

om het aan de kant te leggen!

Na het lezen, bleek dat dit het tweede deel is, dus 

nu snel het eerste boek Dochters van de Dordogne reserveren.

Dan nog het Daphne-boekje:

Inmiddels worden beide katernen gevuld met afbeeldingen

uit het blad. De pagina's zijn van verschillend formaat en 

ook verschillend papier. Ik kom terug van het gebruik 

van gevouwen pagina's als ondergrond, dan liever

printerpapier of andere blanco vellen papier of zelfs

die mooie scapbookvellen.

Nog iets leuks, een Affo:

Begin januari gestart, gisteravond de 989 steken van de ruche afgekant.
Joepie!

Geluksmomentjes

 

Als je breiwerk naar je zin wordt:

links een oudere uitvoering, rechts het lopende werkstuk.

Ik heb dit patroon al meerdere keren gebreid met

het mooie Tahiti garen van Schachenmayer.

Dat lange kleurverloop is hier heel geschikt voor.

Het kleurverloop van de rechtse sjaal ligt vrij dicht

bij elkaar, er was niet anders meer in de uitverkoop van

de plaatselijke wolwinkel.

Ik twijfelde er over, maar het komt toch goed. 

Nog een geluksmomentje: 

een stapel oude tijdschriften...

In dit geval oude nummers van Daphne's Dairy.

Al eerder eens mee bezig geweest, toen was het rechthoekig. 

Stevige omslag en dan de pagina's vullen.

Vorige week vond ik deze manier op Youtube: met een 

extra strookje tussen voor- en achterkant krijg je

een echt boekje. Dan die oude nummers erbij en 

plaatjes zoeken om de pagina's op te sieren. 

Lekker in het atelier, waar de zon heerlijk binnen schijnt. 

Geef mij een stapel oude tijdschriften en ik ben he-le-maal

in mijn element.

Heb je nog speculaasjes over?

 

Eerst even de Affo: de sokken van Drops zijn klaar.

Prachtig patroon en heerlijk warm.

Een paar weken geleden had Aldi een bokkenpakket.

En omdat Action Man graag op sokken loopt

nam ik een setje mee. Het is een 4-draads garen,

dus de sokken kunnen gewoon in de schoenen. 

Vorige week bracht ik mijn koffers naar de Kringloop.

Sinds deze zomer hebben we een vestiging van Dorcas,

dus: iets brengen is ook binnen kijken....

Had ik echt geluk: de ingebrachte sieraden van de afgelopen

tijd werden bekeken en geprijsd. Ik vond een knoppenketting,

een armband met zilveren kralen, een kralenketting met bijzondere

glaskralen en nog een zelfgemaakt sieraad met ook bijzondere kralen. 

Die ga ik demonteren en gebruiken voor mijn borduurwerken. 

Die ene grote knoop gaat in het project " Running in cirkels". 

Nu terug komen op die speculaasjes: 

we hadden een heerlijk toetje op Sinterklaasavond.

Ik heb nog een paar speculaasjes over, maar het kan ook goed met 

kruidnootjes. Dus alle restjes van Sinterklaasavond kunnen opgemaakt worden.

Op de werktafel

Mijn werkblad voor het raam is de borduurplek,

lekker in het zonnetje en je kunt intussen

een beetje in de tuinen kijken.

Alle bomen zijn nu wel kaal,

dus je ziet de vogeltjes ook beter.

Ik heb een uitgebloeide zonnebloem 

neergelegd, zodat de pitten eruit gegeten kunnen worden.

De mezen zagen het meteen en hebben 

een soort nummersysteem gemaakt:

in de krentenboom zitten en dan één voor één

een pitje pakken en in de andere boom opeten.

Loopt als een trein....

oké, ik borduur dus,

gaat goed.

 

Dan is er de tweede werktafel met de lampen erboven;

voor schrijven en breien.

Op de andere tafel, met veel licht erboven ligt het breiwerk klaar.

Afgelopen december maakte ik proefjes. Het garen, wat ik ervoor gekozen

had, bleek niet goed te zijn. 

Dus, opnieuw begonnen met het originele garen en dat is prachtig. 

Toen het zo warm was bleef het liggen, maar nu 

komen er elke dag een paar toeren bij.

Het patroon wordt 13 keer gebreid. Ik zit nu in de 6e keer. 

Gaat nog wel even duren, ben ik bang. 

Hindert niet.

Mijn motto is tegenwoordig:

" Enjoy the proces"

en dat is precies wat het is:

genieten van het mooie garen en het prachtige patroon.

Oja, de gele sokjes zijn ook af. 

Was nog wel een dingetje, want de tweede was kleiner dan de eerste geworden. 

Iets met niet goed zien, hoe ik de herhalingen moest tellen.

Na overleg met mijn "helpdesk" heb ik de grootste een stukje uitgehaald.

Ze heeft me laten zien, waar ik de herhalingen kon tellen.

En ja hoor - zo maar weer klaar en past nu perfect!