"Ik sta op wacht"

Jarenlang keken wijin onze achtertuin uit op het duivenhok van de buren met daarachter een rij hoge coniferen. Ideaal voor de katten, want via het duivenhok kon je mooi op het PEBhok komen. Daar vandaan overzie je de achtertuinen en het pad erheen. De mussen gebruikten de coniferen als dorpshuis/vergaderplek/aan- en afvliegroute.

Nu hebben we sinds kort nieuwe buren, die voortvarend aan het breken zijn geslagen, die hoek is namelijk een prima plek voor een terras.

Nu heeft onze ZZP'er Kobus met zijn beveiligingsbedrijfje een probleem....hij is het overzicht op het werkterrein kwijt! Vanmorgen vond ik hem hier:

"Ik blijf op mijn post" verklaarde hij. "Contract is contract - het achterpad moet geobserveerd worden".  Nu gaat hij indringers toeblazen en ze vanuit een hinderlaag laten schrikken.
(en ja, een dutje is toegestaan). En zeg nu zelf, de beveiliging valt toch niet op?

Bouwvak!

Eindelijk is de vakantie begonnen voor onze "jonge" ondernemer. De tent is opgezet en het grote genieten kan beginnen.

Deze week kocht ik bij de plaatselijke JUMBO een kittenpakket van Purina. Niet alleen lekkere portiezakjes en harde brokjes, ook nog een tentje voor de poes erbij. Dat leek me leuk voor de kleine Arwen. Thuis gekomen snel het doosje open maken.
Tot mijn verbazing zat er een grappig tasje in. Daar weer in een pakketje met een elastiek er omheen. Dus, het elastiek eraf en BOFFF, het leek wel een explosie.... ineens klapte er dit tentje open in mijn handen. Foei, wat een schrik! (Nou, ja, een beetje maar). Het tentje zette ik in de kamer, er zat zelfs nog een bodemkussentje bij. Luxe, hoor. Er hangt ook nog een balletje aan het plafond, voor als je je een beetje verveelt.





Het is een grandioos succes: binnen de kortste keren werd het onderste boven gespeeld, wat een pret heeft ze er mee. Als het plat ligt, kun je er ook bovenop springen. Dan veert het en wordt je gelanceerd. Niet alleen de kleine poes is er blij mee, ook oom Kobus is er weg van.

harde werkelijkheid - Kobus

Na de reclamefoto van de vorige keer, nu de praktijk. Zo ziet de jonge ondernemer eruit als hij thuis komt na het het werk. De kamerdeur wordt wijd opengegooid, maar hij blijft in de keuken zitten. Gelukkig komt het niet zo vaak voor, maar... dit vraagt om harde actie. Zoiets krijgt ook een serieuze poetser niet met zijn eigen washandje schoon. In dit geval is hij naar boven gedragen (eerst nog ontsnapt en een rondje door de slaapkamers gemaakt). De baas stond al klaar in de douche met de lauwe douche in aanslag. Kat de douchecabine ingeschoven, deuren dichtgeklapt. Afwachten maar! Ik verwacht kattengejammer of bazengejammer. Je weet nooit wat een kat in nood zal doen.

Maar, gelukkig, ook een kat begrijpt, dat dit een noodsituatie is en geeft zich over. Geen geschreeuw of gekrijs. Na een paar minuten gaan de deuren weer open en stonden er twee natte, schone figuren. Ik kreeg een rustige kater in de handdoek, die zich gewillig liet afdrogen. Samen met het vrouwtje naar beneden om een schaaltje melk te krijgen. De rest van de avond ligt hij bij te komen op de rand van de bank. Ik ben heel benieuwd met wie hij in de slag is geweest, maar dat zullen we waarschijnlijk nooit weten.

ps. een paar dagen later zag ik zijn tegenstander: een prachtige zwarte kater met witte poten en wit staartpuntje. Het gevecht gaat verder, de beslissing wie de baas is, moet nog komen.


foto ontbreekt

Eénmansbedrijfje - ZZP -er

Mag ik u voorstellen aan de jonge ondernemer, die bij ons een surveilleringsbedrijfje is gestart? Elke dag wordt er, via een vaste route, 10 tot 15 keer gecheckt of alles in de buurt nog in orde is. Indien nodig worden de regels, eigenpotig opgesteld door de heer K. Pieters, met de "indringer" doorgenomen. Hoe serieus de ondernemer zijn taak opneemt, is te zien aan zijn rafelige oren en lidtekens op de neus. Zijn motto is: "Ik ben even matten!"

Wij hebben Kobus nu twee jaar in huis. Ik zag hem al een paar jaar in de buurt rondsjouwen: een echte Kater, die zijn "plichten" serieus nam. Soms lag hij zelfs in de goot te slapen. Wij hadden toen twee katten en ook een kattenluikje. Je raadt het al, bij slecht weer lag er een indringer op de oude poetsdoeken te slapen. Toen de oudste poes overleed, hebben we de kater opgenomen. Hier is eerst een serieus gesprek gevoerd. Dit vrouwtje heeft één gouden regel: "Je mag komen, maar eerst bij de dierenarts langs". Sinds die tijd is hij een blije kat, die nog regelmatig zijn goede gesternte prijst: alweer een bakje eten, alweer een aai over de bol, weer een prik tegen vlooien, een sjiek riempje om de hals (met adreskokertje), een eigen doos om in te slapen! Wow, het kan niet op!