Afscheid

De oude dame is er niet meer - vanmorgen hebben we afscheid van onze Truus genomen. Ze kwam meer als twintig jaar geleden aanrennen, toen ik mijn katten op een avond naar binnen riep omdat het zo hard regende. Daar stond ze voor de deur - een kitten van een maand of drie. Nooit een eigenaar van gevonden en zij vond het wel goed: geen beter adres te vinden...

Zó lief en aanhankelijk, zó oud geworden en tot het einde toe schoon en verzorgd, zoals ze van klein poesje af al was. Het is goed zo, maar we zullen haar heel erg missen.

Oude dame in de zon

Vijfentwintig is ze nu - beetje stram in de pootjes, gehoor is ook niet helemaal optimaal, geheugen begint wat minder te worden: heb ik nu wél of niet gegeten? Maar even roepen....

Zodra het zonnetje schijnt en wij in de tuin zijn, komt ze ook. Lekker een beetje rondscharrelen, bij de buren wat van dat heerlijke gras eten, water drinken uit de vijver....

Je houdt je hart vast, want de oude dame schrikt nergens voor terug: 

over een heel smal randje langs de vijver,  

op een wiebelsteen water drinken - iedere kat met een beetje ervaring weet, dat dit het lekkerste water is!