Nog maar een maand geleden, bij mijn vorige bolgbericht,
maakten we ons druk over de Coronamaatregelen en
hoeveelhied besmettingen.
Wát een verandering hebben we intussen beleefd
met de inval door Rusland in Oekraìne.
Al het leed van mens en dier komt hard binnen,
het maakt me onrustig en ook bang:
Nederland is niet ver weg, de vliegbasis is vlakbij -
voor mijn gemoedsrust doseer ik het nieuws.
Wat helpt dan?
Een lekkere feel-good roman
de nieuwste van Jenny Colgan: Het Cupcake Café.
Alle haar boeken zijn heerlijk om in weg te duiken en
deze past er weer helemaal bij:
oud pand aan een pleintje opknappen en dan
een gemeenschap vormen met klanten en medewerkers
door het bakken met de recepten van haar opa.
Elk hoofdstuk begint met een recept, dus je kunt zelf ook bezig.
Pas op:
je krijgt meteen zin om iets te gaan bakken!
En dan is handwerken ook mijn toevluchtsoord.
Het damesboekje gaat als een trein,
het is echt zó leuk om aan te werken.
Op dit borduurwerk (klik) heb ik een gehaakt visje vastgezet,
nu vond ik ook het hartje, wat ik ooit haakte terug.
Perfect voor de IJsprinses!
De yo-yo's heb ik losgehaald van een soort sjaal uit China.
Nu werk ik aan een rustige pagina: breather page""
noemt Anne Brooke dit.
Even rust na al die drukke, geborduurde pagina's.
Dat rondje is bloemistendraad, hier komt een gat -
een doorkijkje eigenlijk.
Het stevige draad wordt de randafwerking.
Nu maar terug naar de inzamelingsactie voor Roemenië....
